مصرف بايد تحت نظر پزشك معالج باشد .
توضيح :
گياه در كتب قديم با نام صنف ثانى يا صنف دوم ذيل اساس آمده است .
( * ) - در اصل : غسل
( 1 * ) - تت دياسقوريدوس ، م - 4 صفحه 327 ش 44
( 2 * ) - تت صدينه عپ ، صفحه 282
( 3 * ) - الادويه المفرده غافقى ، كتاب خطى ، ك ر 67 و پ 68
( 4 * ) - ابن ميمون ، شرح اسماء العقار به تصحيح مايرهوف ، ش 90
( 5 * ) - جامع المفردات الادويه و الاغذيه ، ابن بيطار جلد اول صفحه 26
( 6 * ) - تذكره داود انطاكى صفحه 43 ، تحفه حكيم مومن صفحه 20 ، مخزن الادويه صفحه 84
Code - 2896
اسل ( اسل ماده )
Juncus Effusus L .
گياهى است پايا ، هميشه سبز به ارتفاع يك متر از خانواده
Juncaceae
، ساقه برهنه ، صاف ، لزج ، عارى از كرك ، فاقد رگههاى مشخص ، برگهها صاف بدون كرك ، دمگلها نامساوى ، گل به رنگ سبز ، ميوه كپسول سه خانه ، منتهى به چاله محتوى نوك دانه ، دانهها ريز به تعداد زياد گياه در نقاط مرطوب ، سواحل دريا ، بركهها و باتلاقهاى مركزى چين و ساير مناطق خاور دور ، هند ، شرق هيماليا ، قسمتهاى مختلف اروپا ، شمال امريكا و در ايران در لاهيجان مىرويد .
تاريخچه و موارد مصرف آن در طب سنتى :
ديوسكوريد جنس
Juncus
را
Shoinos elias
ناميده كه اصطفن و حنين در ترجمه عربى دياسقوريدوس آن را سحونيس اليابس معرب نموده و معادل عربى آن را سمار ذكر نمودهاند . پزشكان بعدى اين جنس را اسل ناميدهاند لذا ديوسكوريد گياهان اين جنس را ذيل نام فوق و پزشكان بعدى آن را ذيل " اسل " آوردهاند .
ديوسكوريد گويد :
اين جنس دو صنف دارد صنفى از آن اكسى سحونيس
Oxyshhoinos
ناميده مىشود كه خود دو گونه دارد گونهاى بدون ثمر [ دانهها بسيار ريز و آن را ماده مىنامند ] * ( گياه مورد بحث ) .
گونه دوم [ نوع نر ] داراى ثمر گرد ، سياهرنگ و نى اينگونه ضخيمتر ، گوشتالوتر از گونه قبلى است و اين را
Skhoinos
مىنامند ( مراجعه شود به كد 2895 ) .
صنف ديگر ( گونه سوم ) ضخيمتر ، گوشتالوتر [ انشعابات آن بسيار و قوىتر ] از صنف اول يا دو گونه قبلى است ( مراجعه شود به كد 2897 ) .