خاستگاه اصلى :
امريكاى شمالى ، اوهايو ، ميسورى ، جنگلهاى بين نيوانگلاند ، جرجيا و مريلاند مىباشد و از آنجا به نقاط ديگر گسترش يافته و در دانمارك و رومانى كاشته شده است . در ايران وجود ندارد .
تاريخچه :
نام جنس از
Jove - Jupiter ) Jovis glans
و
( Glans - Acorn
يا بلوط ژوپيتر گرفته شده و اين نامى است كه پلينى به
Juglans regia
داده است . چه برطبق افسانههاى رومى اين گردو خوراك ژوپيتر خداى خدايان و ديگر الههها مىباشد . نام گونه
Cinerea
به مناسبت خاكسترى بودن رنگ پوست به گياه داده شده است .
بوميان امريكا از زمان قديم از پوست درخت به عنوان مسهل و مقوى و تسكيندهنده دردهاى مفصلى و رماتيسم و از پوست ، برگ و پوست ميوه براى رنگ كردن لباس استفاده مىنمايند . در قرن نوزدهم به عنوان داروى مشكلات هاضمه و مسهل مصرف زيادى داشته و گفته شده است كه در دوران آبستنى مىتوان آن را مصرف نمود و مدتها از پوست هسته در ديابت استفاده شده است .
قسمت مورد استفاده در درمان : پوست داخلى ، مغز دانه و روغن .
تركيبات شيميائى :
نفتاكينونها مانند جوگلون
Juglone
، جوگلاندين
Juglandine
كه اثر آنها مانند آنتروكينونها مىباشد كه در سناى اسكندريه و روبارب وجود دارند ،
Juglandic acid
، روغن ثابت ، اسانس و تانن .
خواص درمانى :
جوگلون
Joglone
ضد ميكروب ، ضد انگل ، مسهل و مقوى و جوگلاندين صفرابر مىباشد . اگر به عصاره الكلى پوست داخلى آب اضافه شود جوگلاندين رسوب مىنمايد .
موارد مصرف درمانى :
يرقان مزمن ، يبوست ، بيمارىهاى پوست نظير اكزما ، تبخال ، اكنه ، زردزخم ، پمفيگوس
Pemphigus
.
از مغز دانه كه خوراكى است در يبوست مزمن و همراه با زنجبيل به عنوان ضد نفخ و از روغن حاصل در آشپزى استفاده مىشود و داراى اثرات پائينآورنده كلسترول خون و ضد انگل مىباشد و در يبوست همراه با سوءهاضمه موثر است .