تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دايرة المعارف طب سنتى ( گياهان دارويى ) ( فارسى ) — صفحة 342

مساهمون:

ص٣٤٢
Code - 2694
كنف
Hibiscus cannabinus L .
گياهى يك ساله ، ساقه افراشته ، پوشيده از خار ، به ارتفاع حدود 3 متر از خانواده
Malvaceae
. برگ‌ها كامل ، سبزرنگ با 5 - 3 تقسيم عميق پنجه‌اى ، گل داراى 5 كاسبرگ ، 5 گلبرگ ، زردرنگ با لكه ارغوانى در وسط . ميوه پوشينه ، بزرگ ، بيضوى ، دانه‌ها درشت قهوه‌اىرنگ ، بدون كرك . محل رويش گياه نواحى مختلف افريقا ، هند و ايران است . در جاوه ، نيجريه ، مصر و ايران به منظور تهيه فيبر پرورش داده مىشود . محل رويش آن در ايران نواحى شمالى كشور به ويژه آستارا ، مازندران ، سارى و گرگان مىباشد .

تركيبات شيميائى :

برگ‌ها داراى روتين
Rutin
، ايزوكوورستين
Isoquecetin
، كمفرول
Kaemphrol
، استرول
Strol
و گل داراى
Myricetin
و دانه‌ها محتوى آنزيم‌هاى
Hydrolytic
، روغن ،
Cannabiscin , Cannabinidin
،
Cannabicitrin
مىباشد .

موارد مصرف درمانى :

از برگ جهت درمان ديسانترى و از دانه‌ها به عنوان مقوى ، مشهى ، تقويت‌كننده نيروى جنسى و از له شده دانه بطور موضعى جهت تسكين درد ناشى از كوبيدگى و ضرب‌ديدگى اعضاء و در هند از افشره گل مخلوط با قند و فلفل سياه در يبوست و زردى استفاده مىشود .
Code - 2695
باميه
Hibiscus esculentus L .
گياهى علفى ، يك ساله ( كشت شده ) ، 2 ساله ( وحشى ) ، ساقه افراشته ، پوشيده از تار به ارتفاع تا 2 متر از خانواده
Malvaceae
. برگ‌ها به شكل قلب ، تخم‌مرغى مركب از 5 - 3 لوب نوك‌تيز ، گل‌ها به صورت منفرد و از كنار برگ‌ها ظاهر مىشوند . رنگ گلبرگ‌ها زرد ولى در وسط قرمزرنگ ، ميوه كپسول هرمى شكل ، دراز نوك‌تيز محتوى دانه‌هاى پوشيده از تار و بدون بو .

تاريخچه :

منشاء اصلى گياه افريقا و آسيا است و از غرب افريقا توسط اسلاوها به امريكا برده شده است . در هند نيز از قديم شناخته شده و به سنسكريت آن را
Tindisha
مىناميده‌اند . ابن بيطار مىنويسد ابو العباس نباتى گفته باميه در مصر نام ميوه‌اى است به اندازه كرسنه سياه و سخت ، طعم آن شيرين و لزج به صورت غلافى 5 ضلعى كه دو انتهاى آن باريك است . مانند گاو زبان كركدار و گياه آن نيز كركدار است و مصرىها آن را همراه گوشت پخته مىخورند و ديگران گفته‌اند كه طبيعت آن