تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دايرة المعارف طب سنتى ( گياهان دارويى ) ( فارسى ) — صفحة 260

مساهمون:

ص٢٦٠
و به رنگ آبى آسمانى است . ميوه در درون كاسه گل قرار دارد و داراى يك دانه است . رايحه گياه قوى ، طعم تند و مزه بسيار تلخ است .

پراكندگى :

زمين‌هاى خشك و آهكى مركز و نواحى جنوبى اروپا و مناطق كوهستانى ژورا و آلپ . در ايران رويش ندارد .

تاريخچه و موارد استفاده در طب سنتى :

در طب سنتى از اين گياه و گياه قبلى با نام عينون استفاده درمانى مشابه به عمل مىآمده است . رجوع شود به كد 2562 . قسمت‌هاى مورد استفاده : اندام‌هاى هوائى گياه تركيبات شيميائى : مانند گونه قبلى است

خواص درمانى :

مسهل ، مدر ، محرك ، ضد رماتيسم ، مدر صفرا .

موارد مصرف درمانى :

از داخل در يبوست‌هاى مزمن دير درمان‌پذير ، رماتيسم حاد مفصلى ، بىاختيارى دفع ادرار ، زيادى ترشح معده ، نقرس ، سياتيك و در استعمال خارجى در صورت عدم دسترسى به گياهان موثرتر براى التيام زخم‌ها .

اشكال داروئى :

دم‌كرده ، جوشانده ، عصاره روان . دم‌كرده 60 - 40 گرم در يك ليتر آب ، پس از 2 تا 3 دقيقه جوشاندن 20 دقيقه دم‌كرده و پس از صاف كردن يك فنجان كوچك قبل از هر غذا مىنوشند . جوشانده : 35 گرم در يك ليتر آب ، مدت جوشاندن 10 دقيقه ، يك ليوان براى مدت 60 روز جهت درمان رماتيسم .

عوارض جانبى :

خوردن مقادير بالا موجب استفراغ ، دل‌پيچه و اسهال مىشود .