تاريخچه :
يكى از 252 گياه داروئى است كه شننونك پزشك مشهور چينى در قرن اول ميلادى در كتاب
Chennong bencaojing
خواص داروئى آن را شرح داده است .
قسمت قابل مصرف : ريشه
تركيبات شيميائى :
1 - ايريدوئيدها
Iridoid
: جنتيوپيكروزيد
Gentiopicroside
، سوروزيد
Sweroside
، تريفوليوزيد
Trifolioside
، ريندوزيد
Rindoside
، كوراريونين
Kurarionine
، كوشنل
Kushenol
و گلوكوزيل سوروزيد
Glucosyl - sweroside
.
2 - آلكالوئيدها :
Gentianine
3 - استروئيدها و ترىترپنها : بتاسيتوسترول ، استيگماسترول ، دكسترول
Daucosterol
، آلفا آميرين ، اولئانوليك اسيد و
B - Sitosterol - 3 - O - Gentiobioside
،
خواص درمانى :
مانند ژانسيان تلخ و محرك دستگاه گوارش ، تببر و ضمنا ضد التهاب مىباشد .
موارد مصرف درمانى :
در يرقان ، آرتريت روماتوئيد ، دردهاى سخت مفصلى ، تب ، سردرد ، تب كودكان همراه با سوء تغذيه ، هموروئيد ، نورالژى ، سختى دفع ادرار .
آثار فارماكولوژيك :
اثر ضد قارچى داشته و متوقفكننده رشد كانديدا آلبيكانس و كاهشدهنده تب مىباشد .
اشكال داروئى : جوشانده و تنتور
گونههاى مشابه در اثر درمانى :
در چين از
Gostraminea Maxim
با نام چينى
G . c rassicaulisduthi , Ma - Hua - qin - jiao
با نام
Cu - jingqin jiao
و
G . dahuricafish
با نام چينى
Xiao qin jiao
در امر درمان استفاده مىشود .