دندانهدار و در انتها مدور ، گلها ارغوانىرنگ با لكههاى صورتى مايل به سفيد و يا به رنگ سفيد مايل به صورتى با لكههاى ارغوانى مىباشند .
گياه در اكثر نقاط اروپا ، مركز ، غرب و جنوب غربى آسيا در مزارع ، كنار راهها ، طول پرچينها ، كنار جنگلها و نقاطى از جنگل كه عارى از درخت و آفتاب رو مباشد بطور وحشى رويش دارد .
تاريخچه و موارد مصرف آن در طب سنتى : رجوع شود به گياه قبلى كد 2509
تركيبات شيميائى و خواص درمانى آن شبيه گياه قبلى است و از آن نيز در موارد زكام ، برونشيت ، لارنژيت ، رينوفارنژيت ، آنتريت ، ناراحتىهاى طحال و سل استفاده درمانى به عمل مىآيد . براى اطلاع بيشتر رجوع شود به گياه قبلى .
Code - 2511
انغوستورا
Galipea officinalis Hancock .
درختچهاى است هميشه سبز ، به ارتفاع 15 - 10 متر ، ساقه استوانهاى شكل به قطر 5 / 12 - 10 سانتيمتر از خانواده
Rutaceae
. ساقه در قسمت انتها منشعب مىشود . پوست درخت سبز ، صاف ، درخشان ، برگ مركب از سه برگچه بزرگ ، بيضوى ، نوكتيز ، بدون دندانه به درازاى 30 سانتيمتر . گل به رنگ سفيد مايل به قرمز ، 5 قطعهاى ، مجتمع به صورت خوشه با بوى زننده ، داراى 5 كاسبرگ و 5 گلبرگ ، ميوه كپسول 5 قسمتى و محتوى دانههاى سياهرنگ ، گياه بومى جزاير آنتيل و كارائى است .
تاريخچه :
قرنها اهالى بومى اتازونى به عنوان ماده تلخ و براى صيد ماهى از آن استفاده مىكردهاند زيرا با ريختن پودر گياه در آب ، ماهىها بىحس شده و بر روى آب مىآيند . اولين بار در سال 1759 ،
Mutis
آن را با نام
Angostura
كه نام قديمى شهر
Ciudad Bolivar
واقع در ونزوئلا است به عنوان نوشيدنى معطر و تلخ معرفى كرد . در سال 1788 ،
Brand
آن را به انگلستان برد .
در سال 1824 دكتر
Johann Siegret
اثر تببرى آن را گزارش نمود ولى
Angostura
عرضه شده توسط
Dr . J . B . Siegert Sons lid
انفوزيون كنستانترهاى شده از ژانسيان و ساير مواد معطر بوده و فاقد
Cusparia
بود . هنوز بوميان محل رويش گياه از آن به جاى كنكينا استفاده مىنمايند .
قسمت مورد استفاده :
پوست درخت است كه به صورت قطعات 20 - 15 سانتيمترى عرضه مىگردد و داراى بوى ملايم ، طعم معطر و تلخ است . جمعآورى پوست در تمام سال انجام مىگردد .