صورت كليج ( سارى ، قائمشهر و غيره و غيره ) و به صورت كله ( بهبهان ، اراك ، بروجرد ، تهران ، كاشان ، كرج و غيره و غيره ) . بههرصورت آشكار است كه واژهء « كلى » و يا « كرى » به همين صورتها و ملحقات كه ذكر آن گذشت از واژهء سود و بهره گرفته شده است و چون زراعت و سوديابى در آن آسان بوده است . ولى بايد دانست كه « شاد » در جزء آخر به معنى شادمان و مسرور نيست و اصلا تركيب نامواژه چنين است . « كرى ( معادل كلى ) + ش + اد » و جزء اول به معنى سود است . جزء « ش » حرف هموند است براى سهولت تلفظ و جزء آخر « اد » به معنى آب است و روى هم به معنى جايى كه آب سودبخش دارد مثل سودابه ( سودآبه ) .
در واژهشناسى اين نام آنچه به نظر مىرسيد به ذكر آمد ولى نكتهء ديگرى را هم بايد به خاطر داشت و آن تبديل « د » به « ب » است . « 1 » بنابراين صورت ديگر نامواژهء كليشاب است و وجود آب در پايان و اول نامواژهء بسيارى از ديهها و امكنه در اطراف ايران رايج است .
صورت شكافته شدهء كليشاد معادل « كليشاب » چنين است . « كلى - كرى + ش + اد - آب » كه اين هردو به تفصيل در بالا ذكر شد و « ش » از همان ريشهء شستن و شوييدن نشان جريان آب است .
كليل
Kalil
در دهستان رودشت ، افتاده بر شرق اصفهان كه دشتى بىانتهاست و از شمال و جنوب به كوهسار و از شرق تا به گاوخونى مىرسد ، ديههاى بزرگ و كهن بسيار است . در شمال غربى اين دشت ( به اجمال و با مسامحه ) ديه كوچكى به نام كليل قرار دارد كه در سال 1345 ( سال آمارى ما ) 46 نفر جمعيت داشته است و به اين حساب ديهى كوچك ، در ميان ديههاى رودشت به شمار است . دربارهء جامعهشناسى و جغرافياى تاريخى رودشت و ديههاى آن در نامواژهء رودشت توضيحات كافى آورده شده به آن رجوع نماييد .
اجمال آنكه سابقا ، حتى تا حدود قرن هفتم و هشتم ، ناحيت رودشت بسيار آباد ، خرم و با ديههاى بزرگ و كهن نامبردار بوده است . يكى به دليل وجود منابعى همچون اخبار اصفهان
هامش
( 1 ) - ن . ك . به : فاتحهء حرف « د » در لغتنامه و مقدمهء مؤلف برهان قاطع و هامش مصحح در فاتحهء حرف « د » .