سنن « 1 » و استقامت و نظم بيفتاد و مقدّمان ولايت فارس در امتثال اوامر و نواهى متقاعد شدند . و به موجب اتّفاق تعلّق خاطر شاه منصور با عورت مطربهاى كه ابراهيم شاه واديانى « 2 » از ابرقوه آورده بود زيادت شد و با او به عشرت « 3 » و صحبت مشغول مىبود . بعد از آن او را در عقد نكاح آورد و خانزاده زن سلطان زين العابدين را « 4 » نيز رخصت شرعى حاصل كرد ، به علّت تعليق طلاق او را نيز در عقد نكاح آورده « 5 » و رعايت رسوم حزم و احتياط كه هميشه شعار او بود از دست بداد . « 6 » روز به روز امارات « 7 » خذلان اقبال و ادبار طالع بر صفحات احوال او ظاهر مىشد .
در اين اثناء خبر رسانيدند كه رايات جهانگشاى حضرت « 8 » امير بزرگ از رى به جانب كردستان متوجّه شده ، جزم شد كه عزيمت حضرت اعلى به جانب بغداد خواهد بود .
امرا و لشكريان خود را به سرحدها فرستاد و شروان « 9 » در اين فرصت رخصت حاصل كرده خود و برادر و مادر « 10 » و اتباع به قلعهء گل گلاب رفت كه به دو « 11 » مخصوص بود . بعد از چند روز پهلوان على كه حاكم شوشتر بود خبر فرستاد كه رويات جهانگشاى بندگى حضرت به دزفول رسيد و خواجه شمس الدّين « 12 » دهدار كه از اكابر آن نواحى است به سعادت بساط بوس مشرّف گشته ، به تربيت و عنايت مخصوص شد و لشكرها از راه شوشتر متوجّه شيراز خواهند شد . متعاقب خبر پهلوان على برسيد . به ورود اين خبر دهشت خواطر زيادت شد و شاه منصور تجلّدى نمود و از شهر بيرون آمد و به مرحلهء جعفر آباد به شراب خوردن و عشرت « 13 » مشغول شد . بعد از آنكه حكايت رسيدن لشكر به قلعهء سفيد و گرفتن قلعه و بيرون آوردن سلطان زين العابدين و كشتن سعادت كوتوال معلوم كرد ، اضطراب او زيادت شد و در تدبير كار و اصلاح حال فاسد انديشه نموده به استشاره جماعت اصول و معارف شيراز رأى او بر آن قرار گرفت كه به جانب گرمسيرات
هامش
( 1 ) با : سنين .
( 2 ) همه نسخهها بدون نقطه . تصحيح قياسى است .
( 3 ) با ، گ ، مل : شرب .
( 4 ) مل ندارد .
( 5 ) گ ، مل : نكاح خود .
( 6 ) اساس : نداد .
( 7 ) با ، گ ، مل : آثار .
( 8 ) مل ندارد .
( 9 ) اساس : شيروان .
( 10 ) با ندارد .
( 11 ) با : مدد .
( 12 ) اساس : شمال .
( 13 ) با ندارد .