عهد و سوگند مصالحه پيدا شد ؛ و شاه شجاع ، سارو عادل را مصاحب گردانيده مراجعت نمود و از آنجا متوجه لرستان و شوشتر شد . چون از در سلطانيّه كوچ كردند ، لشكر را از راه خرّم آباد و لور « 1 » كوچك روانه گردانيدند . چون به خرّم آباد رسيدند ، ملك عزّ الدّين پسر را به بساط بوس فرستاد . شاه شجاع خواستارى « 2 » دختر ملك عزّ الدّين كرد . در جواب گفته بود كه اين دختر نامزد سلطان احمد تبريز است . شاه شجاع چون اين « 3 » حكايت بشنيد در غضب شد و بر عزيمت جنگ سوار شد . لشكر به يك بار روى به حصار « 4 » آوردند و به ترتيب عرّاده و منجنيق مشغول گشت . « 5 » ملك عزّ الدّين چون ديد كه فتنه بالا مىگيرد « 6 » .
امان خواست و جمعى را به مطاوعت و خدمتكارى بيرون فرستاد ؛ و از اين طرف شاه شجاع ، مولانا سعيد الدّين انسى را به قلعه فرستاد تا عقد مناكحت منعقد گردانيده و در شب ديگر هودج دختر بيرون آوردند و همان شب زفاف بود . بعد از چهار روز از آنجا كوچ كرد و به طرف دزبول « 7 » و شوشتر روانه شد و راهى ناخوش و كوهستانى سخت بود و زمستان ، لشكر را زحمت بسيار رسيد « 8 » تا به شوشتر رسيدند ، در كنار آب شوشتر فرود آمدند . « 9 » در آن ايّام بنياد بارندگى شد . پنج شبانه روز متصل باريد كه يك ساعت نايستاد . « 10 » همه لشكر مضطرّ شدند . در اين اثنا اتابك بشنك نيز برسيد و از آن طرف آب ، شاه منصور با هفتصد سوار مكمل آراسته فرود آمد . يك هفته بر اين بگذشت و هيچكدام را مجال آب گذشتن « 11 » نبود . جمعى در « 12 » ميان آمدند و گرگ آشتيى كردند . شاه منصور از يك طرف و شاه شجاع از ديگر طرف به كنار آب با يكديگر ملاقات كردند و بازگشت .
بعد از آن شاه شجاع با اتابك قرار داد كه در شيراز لشكرى ترتيب كرده شود « 13 » و با سلطان « 14 » با يزيد بدين جانب آيد و به اتفاق به محاصرهء شوشتر شوند ؛ و اتابك را به
هامش
( 1 ) اساس : بر .
( 2 ) با : خواستگارى .
( 3 ) اساس ندارد .
( 4 ) اساس : به پاى حصار .
( 5 ) با : شد .
( 6 ) مل : گرفت .
( 7 ) مل : دژفول .
( 8 ) با : بود .
( 9 ) گ ، مل : آمد .
( 10 ) مل : به يك ساعت نايستاد . گ : به يك ساعت بايستاد .
( 11 ) گ : آب گذشتى . مل : از آب گذشتن .
( 12 ) گ ، مل : كه .
( 13 ) با : ترتيب داد .
( 14 ) با : تا سلطان . گ : و تا سلطان .