گشته است ، لشكرهاى ايشان كه متفرّق گشته « 1 » بود جمع كردند و روى به شيراز آوردند « 2 » و شيراز را محاصره كردند « 3 » و اين قضيّه تمادى يافت ، چنان كه مدت يازده ماه اين برداشت ، كار بر شاه شجاع تنگ شد . در اين ايّام شاه محمود به در شيراز آمد . شاه شجاع ، دولتشاه بكاول و امير محمّد را به كرمان فرستاد كه از مال كرمان مددى بياورند .
ايشان چون به كرمان رسيدند ياغى شدند . بعد از انتظار خزاين كرمان اين خبر برسيد .
بدين سبب ضعف شاه شجاع زيادت شد . « 4 » بدان رسيد كه هر روز فوجى رويگردان مىشدند و از جانب شاه محمود قوّت و استيلا زيادت مىشد . شاه شجاع چندانكه گرد سر و پاى انديشه بر آمد ، جز جلا « 5 » چارهاى نديد . امرا طلب فرموده بر مفارقب شيراز اتّفاق كردند و در زمان نهضت متوجه زيارت شيخ كبير - قدّس سرّه - « 6 » شد و در آن محل از غايت فرتونى ملازمان ، سلطان زين العابدين را در مزار فراموش كردند . بعد از آن با هر دو حرم امير زاده درّ ملك و خانزاده كاشى از آن مزار سوار شدند . در راه پادشاه از حال زين العابدين استفسار فرمود . « 7 » كسى از ملازمان كيفيّت حال او ندانست . پادشاه را به خاطر « 8 » آمد كه او را در مزار شيخ كبير گذاشتهاند « 9 » . امير اختيار الدّين حسن مراجعت نموده سلطان زين العابدين را برسانيد . « 10 » چون از شهر بيرون آمد به راه مايين عنان عزيمت معطوف گردانيد « 11 » و چون از كريوه « 12 » بگذشتند چند خروار خسك آهنين دربار داشتند در راه كريوه ريختند تا اگر دشمن به راه بكاولى متوجه شود در اين محل بازماند . همچنين « 13 » چون آوازه در لشكر شاه محمود افتاد كه شاه شجاع شهر باز گذاشت ، امراى تبريز در تكامشى مبالغت نمودند . هر چند شاه محمود را رغبت نبود امّا اختيارى نداشت و امراى تبريز با غلبهء سواران بر عقب شاه شجاع برفتند . چون شب خواستند كه از كريوه عبور كنند مجموع اسبان ايشان باز ماند . شاه شجاع چون از كريوه مايين بگذشت بر طريق
هامش
( 1 ) گ ، مل : شده .
( 2 ) اساس ، با ، مو : آورد .
( 3 ) اساس ، با ، مو : كرد .
( 4 ) مل : مىشد .
( 5 ) اساس : خلا .
( 6 ) دعائيه را با ندارد .
( 7 ) با ، گ ، مل : نمود .
( 8 ) مل : خواطر .
( 9 ) با : گذاشته است .
( 10 ) گ . برسانند .
( 11 ) با : عنان تافت .
( 12 ) اساس اينجا و همه جا : كربوه .
( 13 ) اساس ، ب اندارند .