قدسيه پيامبران و رسولان و اوصياء طاهرين عليهم السّلام بر اساس قدس روح و ارتباط كامل با نيروى غيبى و الهامات درونى و تعليمات و موهبتهاى ربوبى است بدين جهت نسيان و يا اشتباه و يا خطاء و يا سبق لسان بر قلب نورانى و يا بر حواس ظاهرى آنان هرگز رخ نخواهد داد و هر چه بر خاطر قدس آنان خطور نمايد حاق حقيقت و واقع خواهد بود و آميخته بابهام و تزلزل و ترديد نخواهد بود بلكه هر چه بر قلوب قدسيه آنان وارد شود عين حقيقت و بطور شهود و حضورى ثابت و عيانى خواهد بود .
هم چنان كه افراد بشر عادى هر چه بر خاطر آنان رخ دهد حصولى و انفعالى و اكتسابى و مقرون بابهام و ايهام و بطور عاريت خواهد بود بلكه پيوسته معرض خاطرات بيهوده قرار خواهند گرفت لحظهاى اين گونه خاطرات بىپايه بر قلب نورانى ذوات قدسيه سايه نخواهند افكند .
بلكه روح قدس آنان آنچنان معرض الهامات و القائات بوده (
يَكادُ زَيْتُها يُضِيءُ وَ لَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نارٌ
) كه از قلب نورانى خود توجه بحقايقى خواهند نمود و نياز بالهام نيروى اخطارى و تعليمات غيبى نخواهند داشت .
و اوصياء طاهرين عليهم السّلام از نظر اينكه مهبط وحى هستند و آنچه را كه رسول صادع صلّى اللَّه عليه و آله افاده فرموده در باره تفسير آيات قرآنى امور برهانى و ثابت و از جانب مقام قدس ربوبى افاضه شده و از جمله كلمات ربوبى است (
لَوْ كانَ الْبَحْرُ مِداداً لِكَلِماتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِماتُ رَبِّي
) و احاطه بحقايق و بطون آيات قرآنى است و آيه كريمه
لا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ
ناظر به اين حقيقت است كه در اثر طهارت ذاتى و صدق وجودى نهايت ظرفيت و شايستگى امكانى را اوصياء طاهرين واجد هستند و مورد الهامات و مس و انتقال بحقايق و لطايف قرآنى خواهند بود .
( و الحمد للَّه زنة عرشه )