پرتوى از تجسم عمل
چهره تجسم عمل از بيانات گذشته در باره آيه كريمه
يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَراً
چند امر استفاده مىشود .
1 - عالم برزخ نشئه شهود و مجرد از ماديت و مقرون بحدود تصورى مىباشد .
2 - روح در اثر قطع رابطه آن از بدن عنصرى استقلال يافته و خودكفا گشته و از نيروهاى ظاهرى بىنياز شده و خود بوحدتها واجد همه نيروهاى بينائى و شنوائى و ساير نيروها بر حسب نظام مثالى خواهد بود يعنى روح در عالم برزخ همه گونه استفاده ارتباط مثالى را خواهد نمود از شنيدنيهاى مثالى و ديدنىها ميتواند استفاده نمايد بلكه همه اين نيروها ظهورى از قدرت و خلاقيت روح در عالم برزخ خواهد بود .
3 - روح هر چه را در دوره نظام تكليف ذخيره نموده و سرگذشتهاى بىشمار و لحظات بىحساب را پشت سر نهاده همه آنها در درون روح نهفته است و يا گوئى كه روح واجد همه صفاتى است كه كرام كاتبين در ساعات و روزگار زندگى او ضبط و ثبت نموده همه آنها بلكه همه نسخههاى اصلى آنها در درون روح نهفته است و با كمال قدرت بر همه آنها احاطه دارد و همه آن حوادث و رفتار از شئون وجودى و ذخاير درونى روح بشمار مىآيد .