بطور استقلال نه بطور تبعى همچنان كه دانشجويان مكتب قرآن اين چنين حجت آنان تبعى بوده و در اثر پيروى از امام خواهد بود .
همچنان كه در بارهء ابراهيم عليه السّلام آيه كريمه فرمود
تِلْكَ حُجَّتُنا آتَيْناها إِبْراهِيمَ عَلى قَوْمِهِ نَرْفَعُ دَرَجاتٍ مَنْ نَشاءُ
وَ فَوْقَ كُلِّ ذِي عِلْمٍ عَلِيمٌ
و در باره سامع مطيع يعنى اهل ايمان كه در مقام اداء وظايف دينى برآمده است لا حجة عليه يعنى دليل براى مؤاخذه او نخواهد بود و سبب آن اجراء عقوبت به او نخواهد بود زيرا بر حسب وظيفه باصول اعتقادى و دين معتقد است ، و نيز وظايف دينى را آموخته ، در مقام عمل نيز بر آمده است .
بر اين اساس موجبى براى مؤاخذه او نخواهد بود يعنى در امان خواهد بود از نظر تبعيت از قول امام عليه السّلام بر اين اساس در عوالم ديگر به پيروى و تبعيت از امام پيشواى خود خواهد محشور شد ، زيرا همچنان كه در عالم تكليف از پيروان امام به حق اهل بيت عليهم السّلام بوده در عوالم ديگر نيز به تبع آنان متنعم خواهد بود نهايت سعادت و نعمتها براى امام بطور اصالت است و براى پيروان مكتب او بطور تبعيت خواهد بود ، زيرا كه امام حقيقت حجت و مستقل در همه شئون وجودى خود مستقل خواهد بود ولى دانشجويان مكتب آنان از نظر پيروى در سعادت متنعم خواهند بود و در باره سامع مطيع اكتفاء فرمود باينكه لا حجة عليه و نفرمود لا حجة له از نظر اينكه اهل ايمان مطيع داراى حجت بطور استقلال نيستند ، بلكه از نظر تبعيت خواهد بود .
بدين جهت اكتفاء شده است باينكه لا حجة عليه يعنى فقط دليل بر عقوبت او نخواهد بود همين كافى است براى اينكه اهل سعادت است و ايمن از خطر اجراء عقوبت مىباشد از نظر اينكه مأمن دارد و در پناه امام و پيشوا خواهد بود و از سامع مطيع نيز نفى حجت ننموده از نظر اينكه استناد به حجت نموده و سبب ايمن بودن او از خطر عقوبت خواهد بود و آن پيروى از قول امام است