در روز غدير خم با حضور زياده بر هزار صحابى ايراد فرموده در تفسير سوره مائده انوار درخشان نگاشته شده است .
حيات و زندگى بشر عاريتى است و كمال آن بموت و مرگ است و بر حسب ظاهر عبارت از قطع علاقهء تدبيرى روح از بدن عنصرى است نه به منظور اينكه انسان باطل و عاطل و فانى گردد بلكه بدن رو بتحول و تغيير خواهد گذارد از نظر اينكه محكوم به حكم طبيعت خواهد بود ولى غرض از زندگى بشر در جهان تكليف كسب فضيلت و قدرت روحى و حيات ذاتى و نيروى بقاى ابدى آن است .
زيرا روح انسانى عبارت از نيروى عاقل و حساس و متفكر است و قائم به همان صورتهاى علمى و خلقى و فكرى و خيالى خود بوده باقى مىماند يعنى هر چه روح در زندگى ظرفيت داشته از هر قسم كمال وجودى با همان شئون وجودى خود باقى خواهد ماند بدون اينكه محكوم بزوال و فناء گردد .
زيرا روح مؤمن مثلا با صورتهاى علمى و خلقى و خيالى و عقلانى متحد است از نظر اينكه روح و كمالات وجودى آن متحد و مجرد است و در اثر قطع رابطهء روح با بدن عنصرى قدرت و استقلال وجودى روح زياده شده و استقلال وجودى در همهء شئون خود خواهد يافت يعنى هر چه صورتهاى علمى و عقلانى و خيالى و احاطه شهودى و خلقى داشته قدرت خواهند يافت يعنى عوائق خارجى و طبيعى از آنها زائل شده بر تجرد آنها كه از شئون روح هستند افزوده خواهد شد .
با اين تجرد وجودى و قدرت اهل ايمان وارد عالم و نشئه برزخ مىشود و عالم برزخ بر حسب ظاهر عبارت از قبر است كه بدن در آن پنهان است ولى روح با استقلال وجودى و تجردى كه دارد نحو نظارت بر بدن خواهد داشت و در صورتى در عالم برزخ سعادت خود را واجد خواهد بود كه بر حسب روح و عقيده
درخشان پرتوى از اصول كافى ( فارسى ) — صفحة 365
مساهمون: محمد حسينى همدانى نجفى
ص٣٦٥