باب معانى الاسماء و اشتقاقها
الحديث الثانى عشر
( روايات )
على بن محمد و محمد بن الحسن ، عن سهل بن زياد ، و محمد بن يحيى ، عن أحمد بن محمد بن عيسى جميعا ، عن أبى هاشم الجعفرى قال :
سألت أبا جعفر الثانى عليه السلام : ما معنى الواحد ؟ فقال اجماع الالسن عليه بوحدانيته كقوله تعالى :
وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ
.
( شرح )
راوى گويد سؤال نمودم از امام ابى جعفر عليه السلام از كلمه الواحد امام فرمود الواحد يعنى همه مردم بر حسب فطرت اوليه خدا داده معتقدند كه خالق و صانع جهان واحد و يكتا و بىهمتا است و چنانچه اغراض نفسانى و شبهات بيهوده نبود هرگز دو نفر در اين باره اختلاف نمىنمودند كه خالق جهان بينهايت و پهناور كه بشر كه هرگز حدود آن را نفهميده اين نظام منتظم شاهد قطعى است كه خالق و مدبر آن واحد و يكتا و بىهمتا است زيرا چنانچه متعدد بود نظام آن مختل بود هم چنان كه روايت شده كه شخص زنديقى بر امام صادق عليه السلام