خواهد بود و ساحت قدس ربوبى از نظر بساطت حقيقى و وجود واجب باقى و ثابت و ازلى خواهد بود .
قوله
: كان او لا بلا كيف
: از جمله صفت ساحت ربوبى آنست كه وجود او بسيط و ازلى و ابدى است و اوليت او از موجودات امكانى بطور زايد بر ذات او نيست و بالاخره بقاء وجود ساحت ربوبى بطور كيفيت نيست كه زايد بر ذات قدس او باشد بلكه اوليت او ذاتى و ازلى است نه عارضى و عاريتى مانند بشر كه فردى سبقت داشته باشد بر افراد ديگر كه سبقت او بفرض و عاريتى بوده و از كيفيات و حالات بشر بشمار خواهد آمد .
قوله
: و يكون آخرا بلا اين
: از جمله صفات ساحت ربوبى آنست كه منتهى اليه موجودات امكانى است بدون اينكه مكانى را حايز باشد زيرا عالم ازل وابسته به زمان و مكان نخواهد بود و تمام عوالم امكانى و عالم طبع نسبت بعالم ازل مانند نقطهاى است مندك و قابل قياس بموجودات امكانى و طبع نخواهد بود .
قوله
: و كل شىء هالك الا وجهه له الخلق و الامر تبارك اللَّه رب العالمين
. بيان صفت ازليت ساحت ربوبى است كه هر موجودى كه از فيوضات ربوبى بهرمند مىشود فيض وجود او محدود و موقت و عاريتى و در حقيقت مانند ظل و سايه است از خود وجودى ندارد بدين جهت همه موجودات بقياس مقام كبريائى هالك و فاقد و ناچيز هستند .
زيرا آنچه دارند فيض وجود است كه زايد بر ذات و عين ربط بساحت ربوبى است و غير از فيض وجود جز ماهيات مانند بشريت و انسانيت و حيوانيت و شجريت و جماديت كه همه مفهوم و جزء ماهيات و مفاهيم نخواهند بود كه حدود