جمهورى كشور خود اطاعت نمايند و اساس انتظام هر جامعه بر پيروى و اطاعت آنان استوار خواهد بود حتى طبقه علماء دينى و شخصيات بارز كه شعار آنان پيروى از مكتب قرآن بطور كامل است آنها نيز محكوم به همين حكم خواهد بود .
بالاخره علما دينى هر رئيس جمهور كشور خود را اولى الامر و واجب الاطاعه بدانيد و از اوامر او اطاعت نمائيد گرچه بر خلاف عقيده آنان رئيس جمهورى كشورشان حكم نمايد لازم الاطاعه خواهد بود .
پاسخ از اين نظر آنست كه بر حسب مقام ثبوت براى نظام عالم عقيده بوسائط فيوضات الهى ندارند زيرا بر حسب روايات متواتر
( لو لا الحجة لساخت الارض باهلها )
براى نظام جهان واسطه فيض معتقد نيستند و اين بر خلاف وجدان و برهان و بر خلاف عقل و براهين و روايات است و در حقيقت مقام رسالت رسول را فقط امر اعتبارى و منصب عاريتى و به منظور تعليم اصول دينى ميدانند بدون اينكه بر اساس وساطت و فيوضات الهى باشد بالاخره از مقام رسالت جز تعليم اصول توحيد و تعليم قرآن و معارف الهى انتظارى نخواهند داشت در حالى كه رسول در نظام تكوينى جهان تأثير بسزائى دارد و از جمله واسطه تكوينى فيوضات الهى نسبت بجهان و جوامع بشرى است .
از اين نظر انتظارى از رسول صلّى اللَّه عليه و آله جز تعليم معالم اسلامى و تعليم آيات قرآنى ندارند بدون آنكه در نظام تكوين جهان وساطت داشته باشد هم چنان كه روايت متواتر
( لو لا الحجة لساخت الارض باهلها )
پيوسته جهان بر اساس وساطت حجت انتظام خواهد يافت بر اين اساس پس از رحلت مقام رسالت بايد وصى كه بر حسب آيه كريمه او را تعيين و معرفى نموده واسطه فيوضات الهى در امور تكوينى و نظام جهان باشد ، هم چنان كه عهدهدار تعليم و تربيت دانشجويان مكتب قرآن خواهد بود بعبارت ديگر مقام رسالت رسول صلّى اللَّه عليه و آله در اثر وساطت در باره فيوضات تكوينى جهانى است و از جمله شئون آن رسالت و قيام بدعوت جوامع بشرى بسوى مكتب قرآن است .
درخشان پرتوى از اصول كافى ( فارسى ) — صفحة 99
مساهمون: محمد حسينى همدانى نجفى
ص٩٩