فرمودند : من از اين مؤسسهء شما لذت مىبرم ، و در منزل اين امكانات برايم فراهم نيست ، شما يكى از حجرات را در اختيار من بگذاريد تا من وسايل شخصى خود را به اينجا بياورم ؛ و ضمناً مىخواهم كتابهايى كه مورد نياز من است همه را به حجره برده پس از رفع نياز به كتابخانه بازگردانم . پرسيدم : مقصود شما از اين كار چيست ؟
گفتند : آرزو دارم خداوند به من توفيقى عنايت فرمايد تا بتوانم نسبت به مكتب مقدس امام صادق عليه السلام و مذهب جعفرى عرض ارادتى نموده دربارهء اين شخصيت عظيم القدرى كه جهان تشيّع بلكه عالم اسلام در پرتو زحمات و خدمات و تربيت و مكتب او توانسته است قرنها اسلام را به پيش ببرد ، كتابى بنويسم كه هم شخصيت حضرت را بيان كنم ، هم در اطراف خدمات برجسته او بحث نمايم ، و هم شاگردان او را معرفى نمايم .
من بىاختيار دست به گردن او انداخته و با يك دنيا محبت و اخلاص به ايشان عرضه داشتم : همهء تلاش و كوشش من همين است . مذهب تشيّع آنچنان كه بايد و شايد در دنيا شناخته نشده ، و اگر روزى بتوانيم اين مكتب پر ارزش را در سطح وسيعى به جهانيان عرضه بداريم بدون ترديد وضع ديگرى خواهيم داشت . من نمىگويم بزرگان ما از صدر اسلام تاكنون در اين چهارده قرن زحمتى نكشيده و رنجى نبرده و به خود سختى ندادهاند . نه ! آنها منتهاى كوشش را كردهاند و حدّ اعلاى رنج و زحمت را بر خود هموار ساختهاند و با رياضت و توكل به خدا توانستهاند مذهب حقّهء جعفريه را به دست ما برسانند ، ولى امروزه كه دنيا اين گونه پيشرفت كرده و علوم مادى تا اين اندازه چشم و گوش بشر را پر نموده است و همه متوجه علوم مادى شده ، و طبعاً از دين و معارف اسلامى استقبال كمترى مىشود ؛ بايد در مقابل اشخاصى باشند كه زمام كار را به دست گيرند و كوشش كنند تا كلام حق را به مردم برسانند و با بهرهگيرى از وسايل و امكانات روز ، به دنيا تحويل دهند .
من خيال مىكنم در اين برهه از زمان ما مىتوانيم بيش از اين كار كنيم و مطالب
شناخت نامه محدث قمى ( فارسى ) — صفحة 145
مساهمون: جمعى از نويسندگان
ص١٤٥