گوشهايشان مىگذارند و خدا بر كافران محيط است نزديك است كه برق چشمان آنها را ببرد هر وقت به آنها روشنائى مىدهد در نور آن راه مىروند و هر وقت كه تاريكى بر آنها غالب مىشود مىايستند . و اگر خدا مىخواست گوش آنها و ديدگان آنها را از بين مىبرد كه خدا بر هر چيزى تواناست .
اين مثل نيز كه بلافاصله پس از مثل اول آمده مربوط به منافقان است و حال تحير و سرگردانى آنها به بارانى تشبيه شده كه داراى رعد و برق است و اينان مانند كسى هستند كه با هراس و دلهره در بيابانى تاريك قرار گرفته هر وقت برقى از آسمان مىجهد با استفاده از نور آن قدرى راه مىرود و سپس مىايستد طبيعى است كه شخص با چنين وضعى كه در هراس و رعب و وحشت است نمىتواند راه به جائى برد اگرچه گهگاه روشنائىهائى بتابد و بطور موقت اطراف را روشن كند .
3 - مثل پشه :
إِنَّ اللَّهَ لا يَسْتَحْيِي أَنْ يَضْرِبَ مَثَلًا ما بَعُوضَةً فَما فَوْقَها فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا فَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ وَ أَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا فَيَقُولُونَ ما ذا أَرادَ اللَّهُ بِهذا مَثَلًا يُضِلُّ بِهِ كَثِيراً وَ يَهْدِي بِهِ كَثِيراً وَ ما يُضِلُّ بِهِ إِلَّا الْفاسِقِينَ
« 1 »
خداوند پروا ندارد از اينكه مثلى بزند پشه يا برتر از آن را پس كسانى كه ايمان آوردهاند مىدانند كه آن حق است و از جانب پروردگارشان مىباشد ولى كافران مىگويند خداوند از اين مثل چه اراده كرده است .
با آن مثل جمعى را گمراه مىكند و جمعى را هدايت مىكند و گمراه نمىكند با آن مگر فاسقان را .
هامش
( 1 ) - سوره بقره ، آيه 26 .