6 - آشكار نمودن اصالت حقّ و ناپايدارى باطل
تاريخ زندگى بشر همواره شاهد روياروئى دو جبهه « حقّ » و « باطل » در برابر يكديگر بوده است و مبارزه و معارضه « مردان حقّ » با « پيروان باطل » از زمان هابيل و قابيل تا كنون و تا دنيا دنياست ، بوده و هست و خواهد بود .
گستردگى حقّ و باطل به گستردگى مفاهيم زندگى و به درازى تاريخ انسان است و اين دو امر تنها منحصر به يك بعد از ابعاد زندگى انسان نمىشود ، بلكه در تمام شئون زندگى او اعم از جنبههاى فردى يا اجتماعى و يا ابعاد فرهنگى ، سياسى ، نظامى و مانند آن سارى و جارى است .
از همين رو ، قرآن كريم در بسيارى از آيات و از جمله در برخى تمثيلات خود ، اين موضوع را با تعابير و روشهاى مختلف طرح نموده و مفهوم حقّ و باطل و نشانهها و تجليّات هر يك را در زندگى بشر و مصاديق آن دو و در نهايت فرجام و سرانجام حقّ و باطل را در جاى جاى قرآن مورد اشاره قرار داده است .
از جمله تمثيلاتى كه اين موضوع را در بيانى رسا و تشبيهى گويا ترسيم نموده است ، مثال ذيل است :
أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَسالَتْ أَوْدِيَةٌ بِقَدَرِها ، فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَداً رابِياً ، وَ مِمَّا يُوقِدُونَ عَلَيْهِ فِي النَّارِ ، ابْتِغاءَ حِلْيَةٍ أَوْ مَتاعٍ زَبَدٌ مِثْلُهُ ، كَذلِكَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْحَقَّ وَ الْباطِلَ ، فَأَمَّا الزَّبَدُ ، فَيَذْهَبُ جُفاءً وَ أَمَّا ما يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِي الْأَرْضِ ، كَذلِكَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثالَ
« 1 » « خداوند از آسمان آبى فرستاد و از هر دره و رودخانهاى به اندازه آنها سيلابى جارى شد . سپس سيل بر روى خود كفى را حمل كرد ، و از آنچه ( در كورهها ) براى بدست آوردن زينت آلات يا وسائل زندگى آتش روى آن روشن مىكنند نيز كفهائى مانند آن به وجود
هامش
( 1 ) . رعد / 17 .