ج ) تمثيل « مؤمن » و « منافق » در قالب مقايسه
قرآن كريم در آيات بسيارى ، پرده از ماهيت منافقين برداشته و مسلمانان را به شناخت چهرههاى مزوّرى كه ظاهرى شايسته امّا دلى پر كينه دارند ، فرا خوانده است . برخى تمثيلات قرآنى نيز عهدهدار اين نقش بوده و با ارائه تصاويرى بديع ، نيّات و مقاصد آنها را به وضوح ترسيم نموده است . از جمله مىتوان به تمثيل ذيل اشاره داشت كه در نهايت روشنى و وضوح ، بىثباتى و سستى كار منافقان و استحكام و بقاى كار اهل ايمان ، به تصوير كشيده شده است . أَ فَمَنْ أَسَّسَ بُنْيانَهُ عَلى تَقْوى مِنَ اللَّهِ وَ رِضْوانٍ خَيْرٌ أَمْ مَنْ أَسَّسَ بُنْيانَهُ عَلى شَفا جُرُفٍ هارٍ فَانْهارَ بِهِ فِي نارِ جَهَنَّمَ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ « 2 » « آيا كسى كه شالوده آن را بر پرهيز از خدا و خشنودى او بنا كرده بهتر است ، يا كسى كه اساس آن را بر كنار پرتگاه سستى بنا نموده كه ناگهان در آتش دوزخ فرو مىريزد ، و خداوند گروه ستمگر را هدايت نمىكند . » مؤمنان به كسى مىمانند كه براى بناى يك ساختمان ، زمين بسيار محكمى را