شيوهء كلامى شامل بخشى از قرآن كريم است از جمله آيهء 124 سورهء البقره
« وَ إِذِ ابْتَلى إِبْراهِيمَ رَبُّهُ »
و آيهء 56 سورهء و الذاريات
« وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ »
و آيهء 17 سورهء الليل
« وَ سَيُجَنَّبُهَا الْأَتْقَى »
. مؤلف به سبك كلامى و حكمى به تفسير آيات قرآن كريم پرداخته و هنگام تفسير قوله تعالى ( لا ينال عهدى الظّالمين ) با مشرب فلسفى خود و از طريق عقل هنگام تفسير لا ينال عهدى الظالمين به طرز زيبائى به اثبات عصمت امام ( ع ) مىپردازد و نيز خلافت خلفاى سهگانه را مردود دانسته و احتمالا تفسير اين آيه با تفسير ديگر وى به نام اثبات العصمة يكى باشد چون در آن كتاب همين آيه را عنوان نموده است . همچنين هنگام تفسير آيهء
وَ سَيُجَنَّبُهَا الْأَتْقَى
از طريق عقل با مشرب فلسفى خويش گفتههاى فخر رازى بر افضليت ابو بكر را رد كرده است . صاحب الذريعة نسخهاى از اين كتاب را در كتابخانهء رضوى معرفى مىكند .
ملا رفيعا را دو تفسير ديگر ذكر كردهاند بدين قرار : 1 ) الحاشية على تفسير البيضاوى ، ردى است بر تفسير انوار التنزيل قاضى ابو سعيد بيضاوى كه مورد توجه علماى اماميه بوده است ؛ 2 ) المحكم و العزيز ، كه عبد النبى قزوينى در النقض آن را تذكر داده است .
منابع :
الاجازة الكبيرة ، 138 ؛ اعيان الشيعة ، 7 / 33 ؛ تتميم امل الآمل ، 159 ؛ الذريعة ، 1 / 97 ، 4 / 327 ، 283 ؛ سلافة العصر ، 499 ؛ فوائد الرضويه ، 535 ؛ الكواكب المنتثرة ، 283 ؛ لؤلؤة البحرين ، 90 .
تفسير كحلانى ،
اثر سيد عز الدين محمد امام البدر ( كحلان 1099 - صنعاء 1182 ق ) فرزند سيد اسماعيل كحلانى صنعانى معروف به الامير ، از علما و ائمهء زيديه . تفسير مورد بحث در چند مجلد به زبان عربى شامل بخشى از قرآن كريم به شيوهء كلامى و روائى مىباشد . مؤلف آياتى را كه مدنظر او بوده گردآورى نموده و همچنين به سؤال بعضى معاصرين پاسخ داده است . نسخهاى از اين تفسير