پيغمبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) نوشته و آن حضرت در زير فراش خود گذاشته بودند و در موقع رحلت ، به على ( عليه السلام ) امر كرد تا آن را جمع كند و على ( عليه السلام ) پس از رحلت آن حضرت آنها را جمع آورى كرده در پارچهاى قرار داد و مهر نمود بحثى نداريم .
بعد از روشن شدن محل بحث ، مىگوييم :
آن مصحفهايى كه اصحاب براى خود جمع آورى كرده بودند كه در موقع خود آن را قرائت كنند عبارتند از :
مصحف على بن ابى طالب
اما دليل بر آن ، زياد و از جملهء آنها روايتى است كه سليم بن قيس از سلمان نقل مىكند كه على ( عليه السلام ) پس از رحلت پيغمبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) ملازم خانه شد و قرآن را تأليف نمود و از خانه بيرون نيامد تا اينكه قرآن را از ورقههاى كاغذ و چوبها و چرمها و قطعات ديگر در يك جا جمع كرد و در پارچهاى گذاشت و مهر نمود « 1 » .
و نيز از ابن شهر آشوب نقل شده كه پيغمبر اسلام به على فرمود : يا على اين كتاب خدا است با خود بردار ، پس على ( عليه السلام ) آن را در پارچهاى نهاد و به منزل برد و پس از رحلت پيغمبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) آن را بر طبق نزول ، تأليف نمود و به آن آگاه و عالم بود « 2 » .
و از كلبى روايت شده : وقتى كه پيغمبر اسلام وفات نمود على ( عليه السلام ) در خانهء خود نشست و قرآن را بر طبق نزول جمع كرد و اگر آن قرآن پيدا شود علم زيادى در آن است « 3 » .
و از احتجاج نيز نقل شده كه على ( عليه السلام ) به طلحه فرمود : اى طلحه ! هر آيهاى كه خداوند متعال بر محمد ( صلّى اللّه عليه و آله ) ، نازل فرمود كلا نزد من است كه با املاى آن حضرت و با خط من نوشته شده است « 4 » .
و نيز از محمد بن سيرين نقل شده كه هر گاه آن كتاب پيدا شود در آن علم و دانش است « 5 » .
هامش
( 1 ) كتاب سليم بن قيس ، ص 65 .
( 2 ) التمهيد فى علوم القرآن ، ج 1 ، ص 227 .
( 3 ) مدرك سابق ص 219 به نقل از « التسهيل لعلوم التنزيل » ج 1 ، ص 4 .
( 4 ) مقدمه تفسير القرآن ص 38 الاحتجاج ، طبرسى ، ج 1 ، ص 153 . طبع بيروت .
( 5 ) تاريخ الخلفاء ، سيوطى ، ص 185 .