سوره ، صراط المستقيم را به اضافه قرائت مىكرده است . در ميان مصاحف مختلف ، ترتيب مصحف ابن عباس ، به اين مصحف نزديك است و ترتيب سورهها با اختلافى اندك ، شبيه هم مىباشند .
جز اين صورت ، روايت ديگرى آمده كه فرمود : « مصحفى نزد من است كه به 14 جزء تجزيه شده است « 2 » » . اما صورت ريز آن ذكر نگرديده است .
در برابر ، نسخ خطى چندى وجود دارد كه منسوب به خط امام جعفر صادق است و به ترتيب مصاحف رسمى كنونى است . البته در صحت انتساب اين نسخهها هم جاى سخن بسيار است .
يكى از اين نسخهها در نمايشگاه دار الكتب و الوثائق القوميهء مصر عرضه شد كه ظاهرا مكتوب قرن دوم هجرى تشخيص دادهاند « 3 » .
ديگرى نسخهء كاملى است به خط كوفى با اعراب و اعجام و شدّ و مدّ و تنوين با كاغذ حنائى ختائى وقف شاه عباس صفوى بر كتابخانهء آستانقدس رضوى مشهد ، وقفنامه به خط شيخ بهائى مورخ 1008 نوشته شده ، ولى تحرير مصحف حدود قرن پنجم يا اوايل قرن ششم هجرى تشخيص گرديده است « 4 » .
مصاحف متعدد ديگرى نيز هست كه به خطوط ائمهء اطهار ( ع ) نسبت داده شده است . از جمله به خط امام حسن مجتبى ، امام حسين ، امام سجاد ، امام رضا ( ع ) مصاحفى منسوبند كه در گنجينهء قرآن آستانقدس رضوى و ساير گنجينهها محفوظ و مضبوط است .
غير از آنها ، مصاحف ديگرى هم هست كه از تابعان و محدثان بنام باز گفتهاند .
مثلا صالح بن كيسان ( م 140 ) كه مربّى فرزندان عمر بن عبد العزيز و از فقهاء و محدّثان مدينه بود ، مصحفى داشته كه بر قرائت مدينه بوده است « 5 » . يا حارث بن سويد كه او هم از تابعان و محدّثانى است كه از حضرت امير ( ع ) و ابن مسعود روايت
هامش
( 2 ) اصول كافى 2 : 618 .
( 3 ) تصوير و تجميل كتب العربية 82 .
( 4 ) راهنماى گنجينهء قرآن آستان قدس 53 ببعد .
( 5 ) شرح حالش : تهذيب التهذيب 4 : 399 ، تهذيب ابن عساكر 6 : 378 ، اعلام 3 : 280 ، در مورد مصحفش : مصاحف 91 ، ماتريال 338 .