وَ قُلْنا يا آدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَ زَوْجُكَ الْجَنَّةَ وَ كُلا مِنْها رَغَداً حَيْثُ شِئْتُما وَ لا تَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونا مِنَ الظَّالِمِينَ
( بقره / 35 ) .
الف - گفتيم . . . اى آدم آرام گير تو و زن تو اندر بهشت . . . و بخوريد از اين نعمتهاى بهشت . . . از هركجا كه مىخواهيد و زنهار تا گرد اين درخت نگرديد . . . كه [ اگر كنيد . . . ] از ظالمان باشيد ( 1 / 67 ) .
ب - گفتيم ما اى آدم بنشين تو و جفت تو در بهشت و بخوريد از آنجا خوش آنجا كه خواهى . مشوى نزديك اين درخت كه پس از جملهء بيدادگران باشى .
فَأَزَلَّهُمَا الشَّيْطانُ عَنْها فَأَخْرَجَهُما مِمَّا كانا فِيهِ وَ قُلْنَا اهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ وَ لَكُمْ فِي الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَ مَتاعٌ إِلى حِينٍ
( بقره / 36 ) .
الف - پس ابليس [ بوسوسهء خويش پاى ايشان بلغزانيد ] و ايشان را زايل گردانيد از بهشت . . . و بيرون برد ايشان را از آنچه ايشان در آن بودند . . . پس گفتيم . . . فرود آييد . . . كه شما دشمن يكديگريد . . . و شما را در زمين جاى قرار است و برخوردارىست تا هنگامى ( 1 / 69 ) .
ب - بخيزانيد ايشان را ابليس از آنجا بيرون آورد ايشان را از آنچه بودند در آن و گفتيم ما فروشوى بهرى شما بهرى را دشمنى ، و شماراست در زمين قرارگاهى و برخوردارى تا به قيامت ( 1 / 215 ) .
فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِماتٍ فَتابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ
( بقره / 37 ) .
الف - پس آدم از آفريدگار خود . . . كلماتى فراگرفت [ و خداى را بدآن كلمات بخواند ] خداى عزّ و جلّ توبهء او قبول كرد . بدرستى كه اوست خداى توبهپذيرنده . . . و بخشاينده و مهربان ( 1 / 71 ) .
ب - ها گرفت آدم از خدايش سخنهايى توبه پذيرفت بر او كه او توبه پذيرندهء بخشاينده است ( 1 / 215 ) .
در اين سه نمونه ، نيك پيداست كه سخن الهى در ترجمه گازر ، بسيار مفهومتر است ، هرچند كه او همهجا ، دستور زبان فارسى را مراعات نكرده و جاىجاى عينا ترجمهء ابو الفتوح را آورده .
در نمونهء اول ، بخش نخست تكرار ابو الفتوح است با تغيير ( جفت » به « زن » . جملهء