است :
إِمَّا أَنْ تُعَذِّبَ وَ إِمَّا أَنْ تَتَّخِذَ فِيهِمْ حُسْناً
( كهف / 86 ) :
خواهى مر ايشان را بكش ، خواهى بر ايشان نيكورو ( 15 ) . برخى ترجمههاى ديگر از اين قرار است :
يا اينان را بكش و يا كن اندر ميان ايشان نيكواى ( ترجمهء رسمى 4 / 935 ) .
اگر خواهى ايشان را عذاب كن ، و اگر خواهى فراگير در كار ايشان نيكوئى ( قصهها ، 1 / 577 ) .
وَ إِنْ تَجْهَرْ بِالْقَوْلِ فَإِنَّهُ يَعْلَمُ السِّرَّ وَ أَخْفى
( طه / 7 ) .
اگر تو آواز بلند برگيرى [ يا سخون پنهان گويى ، هردو بنزد خداوند تعالى يكيست ] كه او پنهانى بداند و آنچه از پنهانى پنهانترست هم بداند ( 100 ) ؛
ترجمهء همين آيه در ترجمهء رسمى چنين است :
و اگر آشكار كنى [ يا پنهان ] گفتار را ( نسخه بدل : و اگر آواز بردارى بگفتار ) حقا كه او مىداند نهانى و آنچه پوشيده و آن نهان است ( 4 / 986 ) .
قالَ هِيَ عَصايَ أَتَوَكَّؤُا عَلَيْها وَ أَهُشُّ بِها عَلى غَنَمِي وَ لِيَ فِيها مَآرِبُ أُخْرى
( طه / 18 ) :
. . . گفت : يا رب اين عصاى منست . بر آن اعتماد مىكنم و بر گوسپندان خويش از درختان برگ افسانم ( - افشانم ) و مرا اندر اين عصا منفعتهاى بسيار است ( 105 ) .
قالَ رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي وَ يَسِّرْ لِي أَمْرِي وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِي
( طه / 25 - 27 ) :
گفت : يا رب ، دل مرا روشن گردان . . . و كار بر من آسان كن و گرهى كه بر زبان منست ، از زبان من گشاده گردان ( 9 - 108 ) .
گفت موسى : اى بار خداى من ، گشاده كن مرا دل من و آسان كن بر من كار من و بگشاى بنداز زفان من ( ترجمهء رسمى ، 4 / 988 ) .
إِذْ أَوْحَيْنا إِلى أُمِّكَ ما يُوحى * أَنِ اقْذِفِيهِ فِي التَّابُوتِ فَاقْذِفِيهِ فِي الْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ
( طه / 38 - 39 ) :
ما الهام داديم مادر ترا [ اى كه بدل او افگنديم ] كه اين پسر را در تابوت نه ، و پس او را اندر رود نيل انداز كه اين رود نيل ، او را به كنارهاى بيرون افگند ( 110 - 111 ) .
ترجمهء اين آيات در ترجمهء رسمى ( 4 / 988 ) ، چنان است كه به دشوارى مىتوان چيزى