عليه شيخنا الشهيد الثانى و نقل اخبارا كثيرة عنه فى كتبه و اعتماد التلميذ الذى كان مثل الصدوق يكفى . عفى الله عنا و عنهم « 1 » .
و قال فى الثانى : و اين حديث ( تلبية ) مأخوذ است از تفسير حضرت امام حسن عسكرى كه صدوق به سه واسطه از آن حضرت روايت مىكند و با استادش كه محمد بن قاسم است معاشرت داشته است و او از استادانش و ممكن است كه صدوق نيز با ايشان نيز معاشرت داشته باشد و حكم به صحت اين خبر كرده است و گفته است كه ميان من و خدا حجت است يقينا أو اعرف بوده است به حال ايشان از ابن غضائرى كه علما توثيقش نكردهاند صريحا و حال او بر ما ظاهر نيست بلكه ظاهر است كه ورع نداشته است و گفته است كه مفسر استرآبادى كذاب است به اعتبار نقل اين خبر و شك نيست كه استرآبادى استرآباديان را بيشتر از عربان بغداد مىشناسد و به غير معصوم كه جزم مىتواند كرد كه اين تفسير موضوع است ؟ با آنكه هر كه اندك ربطى به كلام ائمه دارد او را جزم بهم مىرسد كه اين تفسير از معصوم است و صدوق اين تفسير را از محمد روايت كرده است و فحول علماء ما اين تفسيرى را به ما رسانيدهاند از ثقات معتمدين تا آنكه محدثين اين سند را اعلى اسانيد مىدانند و از آن جمله يك حديث را شفاها به يكديگر رسانيدهاند چنان كه خبر داد بما شيخ المحدثين بهاء الملة و الدين محمد بن الحسين از پدرش از شيخ زين الدين . . . « 2 » و علماء ما در اجازات شفاهى اين حديث را تيمنا و تبركا مىنويسند .
و حق آن است كه اين تفسير گنجى است از گنجهاى حق سبحانه و تعالى و ان شاء الله تعالى چيزى از آن فوت نخواهد شد و همگى در مجمع البحرين « 3 » مذكور خواهد شد « 4 » .
هامش
( 1 ) - روضة المتقين 14 / 250 .
( 2 ) - در اينجا مرحوم مجلسى همان سند و حديث كه از شهيد ثانى نقل شده مفصل نقل مىكند .
( 3 ) - هو من تأليفات المجلسى ( ره ) و لم يذكر فى حرف الميم من الذريعة فراجع .
( 4 ) - شرح فقيه فارسى ج 5 ص 142 و نيز رجوع يوشد به ص 213 كتاب الصلاة .