جذوات و مواقيت ( فارسى ) — صفحة 32

مىگيرد « 1 » ، اصحاب فنّ احكام نجوم ، به كوكب زحل « 2 » كمودت و كدورت لون ، و برودت و يبوست مزاج ، نسبت كرده‌اند ؛ و به همين سبب « 3 » ، حكم كرده‌اند كه كواكب علويه از اوّل مفارقت شمس تا وقوف اوّل ، ترطيب بيشتر مىكنند ؛ و بعد از وقوف اوّل تا مقابلهء « 4 » شمس - كه غايت بعد است - بيشتر تسخين مىكنند « 5 » ؛ و از مقابله تا وقوف ثانى ، تجفيف بيشتر مىكنند ؛ و از وقوف ثانى تا « 6 » مقارنت « 7 » مركز شمس - كه وسط زمان احتراق است - بيشتر تبريد مىكنند . و ليكن مركز مرّيخ از مركز شمس در وقت مقارنت ، به حسب مسافت بسى دور تر مىافتد از وقت مقابله ؛ و اين را از « 8 » مستغربات نكات علم هيئت « 9 » مىشمرند « 10 » ؛ و سرّ آن عظم جرم فلك تدوير مرّيخ است . و سفليّين - كه زهره و عطاردند « 11 » - از حين مفارقت شمس تا وقوف اوّل ، ترطيب بيشتر مىكنند ؛ و از وقوف اوّل تا مقارنت « 12 » مركز شمس - كه عين احتراق است - بيشتر تبريد مىكنند . و قمر از اهلال تا تربيع اوّل ، احداث رطوبت ؛ و از تربيع اوّل تا تربيع ثانى ، احداث يبوست ؛ و از تربيع ثانى تا « 13 » مقارنت « 14 » شمس - كه اجتماع مركزين « 15 » است - احداث برودت مىكند « 16 » . و على هذا السبيل : هر يك از سيّارات « 17 » را به ازاى فلك كلّى ، نورى « 18 » عقلى قاهر و نورى « 19 » نفسى قدسى ؛ و به ازاى افلاك جزئيه و جرم كوكب ، انوار عقول و نفوس قدسيه و نفوس جسمانيهء منطبعه نيز هست .