خليفة اللّه فى الارض باشد ، و چنان باشد كه شريكنا السالف فى رئاسة « 1 » الفلسفة الاسلامية در كتاب شفا گفته است : « كاد أن يصير ربّا انسانيا ، يكاد « 2 » أن تحلّ عبادته بعد اللّه « 3 » تعالى . » / 26 / و همانا كه از ساحت عرصهء اين بيان ، به « 4 » پيشگاه صرحهء « 5 » تحقيق رسيده باشد ، آنچه اكارم حكماى متألّهين گفته‌اند كه كمال عالم عايد « 6 » - يعنى عالم سلسلهء عودى - آن است كه انسان از آن حادث شود - كه نسخهء جامعهء مراتب سلسلتين بدويه « 7 » و عوديه است باسرها - و ايجاد ساير حيوانات و نباتات « 8 » ، يا از براى انسان و انتفاعات اوست ، چنانچه قرآن كريم به آن ناطق است ؛ / 27 / يا از جهت آن است كه فاضل مادّهء خلقت انسان ، ضايع نماند « 9 » ، همچنانكه بنّاى حاذق استعمال خشبات در غرض خود مىكند ؛ و آنچه فاضل مىآيد ، ضايع نمىگذارد « 10 » ، بلكه از آن ، عصا « 11 » و خلال و اوتاد و امثال ذلك « 12 » مىسازد ؛ و خلقت اصبع زايده مثلا از فضل مادّهء منويّه از اين باب است .