قال ، و رعيّت جدل و « 1 » جدال ، و ابناى حسد و عناد ، و آباى لدد « 2 » / 11 / و لدادند و « إن هم إلّا سفالة « 3 » القوم و حثالة « 4 » / 12 / العشيرة « 5 » » - مصون و محروس بماناد . « 6 »
تا آسمان ز حلقه بگوشانِ ما شود * كو عشوهاى ز ابروى همچون هلال تو
* * *
إذا رضيتْ عنّى كرامُ عشيرتى * فلا زال غُضباناً عَلَىّ لئامُها « 7 »
هر چند به سعى هر چه « 8 » تمامتر ، « 9 » آهنگ اين دقايق اساليب مشرب عرفان پست مرتبه و سهل المأخذ گرفته آمده است .
صد پاى « 10 » ، پست كردهام آهنگ اين سخن * تا فهم آن مگر به دِماغ تو در « 11 » شود « 12 »
و ليكن اسرار ربوبيت را حوصلهء استعدادى بغايت وسيع ، و رابطهء « 13 » اتّصالى به عالم نور بغايت قوىّ ، ناچار است .
تو چه دانى زبان مرغان را * كه نديدى همى « 14 » سليمان را « 15 »
و « 16 » چون تبيان « 17 » اين اساس قدسى مقياس را از تقدمهء « 18 » برخى حقايق و « 19 » مصطلحات كه مبادى اين مطلب « 20 » بوده باشد ، محيصى « 21 » نيست ؛ پس به جهت « تقديم ما يجب « 22 » تمهيده » « 23 » دوازده جذوه سمت ايراد مىپذيرد « 24 » ، بفضل من اللّه « 25 »
هامش
( 1 ) . س : - و .
( 2 ) . ج : لد .
( 3 ) . پ : سغالة ؛ ت : سفاله ؛ س : سقالة ؛ ق : ستفالة .
( 4 ) . پ : غتاله . در نسخهء « ق » اين واژه را به شكل « ختالة » هم مىتوان خواند .
( 5 ) . س : العشره ؛ ق : + اند .
( 6 ) . پ : + شعر ؛ ج : + نظم .
( 7 ) . پ : ليأمها ؛ ق ، ن : ليامها .
( 8 ) . س : هر چند .
( 9 ) . س ، م ، ن : + پرده .
( 10 ) . پ ، ت ، ن : پايه .
( 11 ) . پ : تودن .
( 12 ) . ج : - صد پاى . . . در شود ؛ ن : در رسد .
( 13 ) . ن : رابط .
( 14 ) . پ : همين ؛ ت : همه .
( 15 ) . ج : - تو چه دانى . . . سليمان را .
( 16 ) . س : - و .
( 17 ) . پ ، ت ، س : بنيان .
( 18 ) . ت : تفدمه ؛ ق : تقدّم ؛ م : تقدّمه .
( 19 ) . پ ، ت ، ق : - و .
( 20 ) . م : مطالب .
( 21 ) . پ : محيضى .
( 22 ) . م : + تقديمه و .
( 23 ) . س : + و .
( 24 ) . پ : مييذيرد و ؛ ق : + و .
( 25 ) . م : + تعالى .