داغ كش ناقهء « 1 » تو مُشكِ ناب * جزيه دِهِ سايهء تو آفتاب
خازن سبحانىِ تنزيل وحى * عالم ربّانىِ تأويل وحى
آدم از اقبال تو موجود شد * چون تو خَلَف داشت كه مسجود شد
تا كه شده كُنيت تو « بو تراب » * نُه فلك از جوى زمين خورده آب
راه حق و هادى هر گمرهى * ما ظلماتيم و تو نور اللّهى
آن كه گذشت از تو و « 2 » غيرى گُزيد * نور بداد ابله و « 3 » ظلمت خريد
و آن كه بشُد بر دگرى « 4 » ديده دوخت * خاكِ سيه بِسْتُد و گوهر فروخت « 5 »
* * *
در كعبهء « قُلْ تَعالوا » / 2 / از مام كه زاد ؟ * از بازوى باب حطّه « 6 » خيبر كه گشاد ؟
بر ناقهء « لا يؤدّى إلّا « 7 » » / 3 / كه نشست ؟ * بر دوش شرف پاى كراسى « 8 » كه نهاد ؟
امّا بعد : « 9 » سحرگاه ديجور « 10 » تفكّرى « 11 » معتكف بيت المقدّس « 12 » قوّهء عاقله ، بعد از اداى حقّ « 13 » شبزندهدارى ، و وظيفهء عبوديت جناب مقدّس بارى ، سر تعقّل در گريبان خمول كشيده ، و پاى تدبّر در دامان « 14 » اعتزال پيچيده بود كه ناگاه نفس صبح بهجت عطسه زدن گرفته ، « 15 » روح صباى مهبّ وادى ايمن انس و بقعهء مباركهء « 16 » خلّت قدس « 17 » ، آغاز هبوب كرد « 18 » ؛ و جيب وزيدن باز كرده ، آوازهء « 19 » مفاوضتنامه « 20 » به دروازهء صماخ « 21 » و « 22 » دهليز حسّ « 23 » مشترك رسانيد « 24 » كه به فوايح عطر « 25 » بلاغت و
هامش
( 1 ) . ت ، س ، ق ، م ، ن : نافه .
( 2 ) . ن : - و .
( 3 ) . ن : - و .
( 4 ) . ن : ديگرى .
( 5 ) . ق ، ن : + رباعى .
( 6 ) . ن : خطّه .
( 7 ) . س : - الّا .
( 8 ) . ن : كرامى .
( 9 ) . س : - امّا بعد .
( 10 ) . ق : + به .
( 11 ) . س ، ن : تفكّر .
( 12 ) . س : - المقدّس .
( 13 ) . س : حقوق .
( 14 ) . س : دامن .
( 15 ) . پ : + كه .
( 16 ) . م : مبارك .
( 17 ) . ت ، ج ، س ، ق ، م ، ن : - قدس .
( 18 ) . پ : كرده .
( 19 ) . ن : اوار .
( 20 ) . ن : مفاوضت نامهء .
( 21 ) . پ : ضماح .
( 22 ) . ق : - و .
( 23 ) . پ ، م : حدّ .
( 24 ) . پ : رسانيده .
( 25 ) . پ : كه بنوايح عطرآراى .