قرآن كه كتاب كريم ايجابى « 1 » و مصحف مجيد تنزيلى است ، مانند نظام كلّ كه كتاب مبين ايجادى است ، بر رطب و يابس و صغير و كبير وجود محتوى آمده است ؛ و چون « 2 » « ب » حرف عقل است و « س » « 3 » حرف انسان - كه اوّل و آخر كتاب ايجادند كه مصحف فعلى است - در مصحف قولى نيز همين سنّت « 4 » مرعىّ بوده « 5 » ، باء « بسم اللّه » و سين « 6 » « و النّاس » اوّل و آخر تنزيل قرآن شده است ؛ و در بيست و نه سوره - به مناسبت بيست و نه حرف حروف مقطّعهء نورانيه - رتبهء « 7 » تصدّر « 8 » يافته بر ترتيب طبيعى عدد تا به مرتبهء خمسهء مفردات در سه سورهء « ص » و « ق » و « ن » ؛ ثنائيات « 9 » در نه « 10 » سوره : « طه » ، « 11 » « طس » و « يس » ، و شش سوره از « ال حم » « 12 » ؛ ثلاثيات در سيزده سوره : « طسم » « 13 » در دو سوره ، « 14 » « الر » در پنج سوره و « الم » « 15 » در شش سوره ؛ رباعتيان « 16 » در « 17 » دو سورهء « المص » و « المر » ؛ خماسيتان در دو سورهء « كهيعص » و « حم عسق » ؛ و از اين مرتبه در نگذشته است . بنا بر فضيلت و تماميت استدارت « 18 » مرتبهء خمسه و اعتبار آنكه جمع « 19 » مراتب اعداد تا به اين مرتبه تحصيل مرتبهء مركّبهء خمسة عشر مىكند - كه ضلع آدم است - و آنكه اين مرتبه فضل تسعه است بر مزاجش « 20 » - كه اربعه است - و اين است كه از جمع « د » و « ه » ، « ط » حاصل است ؛ و نمىبينى كه نهايت كمال دور خمسه در ادوار