حرف « فاء » به حسب ادوار سبعهء طبايع ، مدار اوّل است از مدارات اربعهء دور خامس ؛ و به حسب ادوار ثلاثهء عدديه در دور عقود عشرات ، نسبت با مبدأ اين « 1 » دور - كه « ى » است - منزلت « 2 » « حاء » دارد در دور آحاد نسبت با « ا » كه مبدأ « 3 » دور است . و خماسية المراتب ، سداسية الحروف است : « ف » « ا » « ل » « ف » « م » « ى » ، مانند « باء » « 4 » و « حاء » « 5 » و « طاء » و « ياء » « 6 » . و بعضى مرتبهء دقيقه را ثنوى اعتبار كرده ، همزه « 7 » مىافزايند كه مراتب پنجگانهء سباعية الحروف شود ؛ بر « 8 » سنّت « الف » و « لام » مرتبهء درجه در مرتبهء ثانيه « 9 » تكرّر يافته است ، ولى در طبقهء اخيرهء اين مرتبه نه در طبقهء اولى ، بر خلاف تكرّر « ا » و « ل » . « 10 » و « ف » آخر پنج حرف است كه در طبقات بطون جميع حروف داخل‌اند ؛ و روح عددى جسد درجه‌اش عقد هشتاد كه مرتبهء عروج درجهء عدديهء « حاء » است . و از خواصّ اين عقد و كمال مناسبتش با عدد « ح » « 11 » آنكه همچنانچه مسطّح هشت در هفده « 12 » ، اعنى صد و سى و شش - كه عدد « قول » و عدد اسم منيع العزّ « 13 » « مؤمن » و اسم رفيع القدر عظيم الفيض « محيى كلّ حىّ » است - سطح اوّل اوفاق طبيعيهء مربّع زوج الزوج اوّل را - كه چهار باشد - مبلغ تكسير مسّاحى آمده ، بر همان نسبت مسطّح هشتاد در هفده « 14 » - كه هزار و سيصد و شصت باشد - مرتبهء تكسير