جذوات و مواقيت ( فارسى ) — صفحة 245

از حاشيتين ؛ و باز احاطهء « ن » و « ا » « 1 » « س » را از جنبتين ؛ « 2 » و باز احاطهء « س » و « ن » « ا » را از طرفين ؛ و تعدّد و تكرّر « 3 » « ا » و « ن » ؛ و وحدت « س » « 4 » سويّت اعتدالى « 5 » ؛ و تقدّم « ا » بر « س » در جهت مبدأ به يك واسطه - كه « ن » باشد - و تأخّر از او « 6 » در جهت منتها بر وجه اتّصال ؛ و اتّصال « س » در جهت بدايت به درجهء « ن » ؛ و تقدّم او در جهت نهايت بر « 7 » قوس « ن » به واسطهء عمود « ا » « 8 » ، استكشاف بسى دقايق و اسرار تواند نمود كه در حجب اشارات ما مختفى « 9 » و در مطاوى تنبيهات ما منطوى آمده است . خامس : آنكه همچنانكه « 10 » روح عددى صورت جسدى « س » اقلّ عددى است كه اكثر كسور تسعه از آن متصحّح ، و از تكرير « 11 » آن شش بار سيصد و شصت - كه درجات محيط است - متحصّل ، و تضعيف آن - كه روح دايرهء روحانيهء « سين » است - ثلث دور را و ضرب مرتبهء تامّهء ستّه « 12 » در مرتبهء جامعهء عشره ، مرتبهء او را محصّل مىآيد ، جوهر ذات « 13 » انسان « 14 » نيز در دايرهء نظام وجود بر مضاهات اين نسبت است . سادس : آنكه همچنانچه « سين » - اعنى « 15 » ثلث دور محيط - به عروض نقاط ثلاث فوقانيه « شين » مىشود - كه محيط دايرهء تامّه است - جوهر مفطور نفس انسانى نيز به سه مرتبهء فوقانيه ، تمام دايرهء نظام « 16 » جملى عالم است . چه جوهر نفس قدسى در فطرت اولى ، مرتبهء عقل منفعل دارد - كه عقل هيولانى باشد - و در فطرت ثانيه به عقل ملكه و عقل بالفعل و عقل مستفاد ، عالمى مىشود عقلى ، مضاهى عالم جملى وجود .