جذوات و مواقيت ( فارسى ) — صفحة 222

ممسك و حافظ « 1 » و مقيم دوام و مقوّم « 2 » قوام نظام كلّ است - بر عنايت اولى در اصطلاح راسخين حكما شايع است . و شريك ما خود در كتاب « برهان » و « طبيعيات » و « الهيات » شفا ، بناى كلام بر اساس اين اصطلاح نهاده است ، و عبارتش را بعينها نقل خواهيم كرد - إن شاء اللّه « 3 » سبحانه « 4 » - در حرف « فاء » . و اين از آن مقوله اصطلاح است كه بر طباع « 5 » فلكى « طبيعت خامسه » « 6 » اطلاق كنند ، چنانچه در اشارات و شفا و ما فى مرتبتهما « 7 » من كتبهم متكرّر الورود است ؛ و بر قوّت عاقله « 8 » « حاسّهء سادسه » اطلاق كنند ، چنانچه ارسطاطاليس « 9 » در اثولوجيا كرده است و ما هم در كتب خود كرده‌ايم . و نيز اين اصطلاح توسّعى در سيّد علوم لسانيه - كه معانى و بيان باشد - بابى است از « 10 » بلاغت موسوم به صنعت مشاكله « 11 » و صنعت « 12 » ازدواج ؛ و اطلاق مكر الهى و كيد الهى مثلا از اين باب است ؛ و الحمد للّه « 13 » وحده .