جذوات و مواقيت ( فارسى ) — صفحة 211

به حسب انبساطى صورى جسدانى كه در « 1 » تمادى جوهر كتابى او متشكّل شده و « 2 » ممرّ ادراك آن حسّ بصر آمده « 3 » ، اشارت است به وجود منبسط بر هياكل اعيان موجودات و وحدت متكرّر در حقايق انواع اعداد سارى در خصوصيات مراتب كثرات . و به حسب انخراطى « 4 » معنوى روحانى كه به اعتبار تجوهر « 5 » روحانيت عددى و تقرّر « 6 » مرتبهء كمالى ، در سلك غيبيات « 7 » عالم امر و ارتباطى « 8 » حقيقى عقلانى كه با « 9 » قدسيّات اقليم عقل دارد و سبيل ادراك « 10 » آن تعقّل قوّت نظرى است ؛ و از جهت خصوصيت اين مرتبهء كمال و رتبهء اين درجهء روحانيت ، « 11 » مستحقّ آن شده است كه حرف عالم ابداع بوده ، دلالت بر امر افاضى ابداعى كند ؛ و علامت ابداعيات عوالم نور و اقاليم قدس بوده باشد ؛ حكايت « 12 » / 205 / است « 13 » از جامعيت مراتب وجوه « 14 » كمالات و احاطت « 15 » به شعوب قبايل موجودات كه سنّت تقدّس از علايق مادّه و شأن ارتفاع از افق « 16 » زمانيات است . و همچنين به حسب اختصاص استيعاب شمولى قياس با حدود « 17 » امتداد مسافى كه در قطع مسافت « 18 » نطقى كلامى يافته است ، و رابطهء اتّصالى كه با « الف » به آن اعتبار محكم كرده ، از طرف لسان « 19 » جلوهء ظهور نموده ، در مرتبهء درجهء هيئت « ل » « 20 » ظاهر « 21 » ساخته و به حدّ « 22 » اقصى المخارج در مرتبهء دقيقه رجوع كرده ، با صورت « ا » « 23 » متّصل شده ، باز در همين مرتبه به نهايت افق شفه عود نموده ، دايرهء « م » رسم كرده است ، و مسلك ادراك آن حسّ سمع است ، كنايت « 24 » آمده از آنكه