حرف « هاء » « 1 » كه چون « باء » « 2 » سداسية الحروف خماسية المراتب است . و عادّش را - كه الف است - در مرتبهء دقيقه بر وجه اتّصال يافته است . و به حسب طباع اوّل مدارات اربعهء دور « 3 » دوّم « 4 » است از ادوار سبعه . موضوع است يا از براى امر ابداعى الهى و نفس ايجادى رحمانى ، نه به اعتبار آنكه شأن « 5 » ذات قيّوم حقّ و رتبهء فيّاضيت فيّاض « 6 » مطلق است - چه بهذا الاعتبار موضوع له « الف » آمده - بلكه به اعتبار نسبت حال آنچه بر او مترتّب و از او منبعث است - اعنى « 7 » النظام الجملى الإبداعى بجملته « 8 » و تفاصيل أجزائه « 9 » و مراتبه من المبدعات و المكوّنات - كه بر مجعول و معلول ، تقدّم ذاتى دارد . چنانچه قبل از اين ذكر كرديم « 10 » : « ياء » از براى مرتبهء قيّوميت و جاعليت اضافى و سلطان اشراق « 11 » و احاطهء « 12 » فعلى قيّوم خلّاق و جاعل « 13 » على الاطلاق - جلّت عظمته - به نسبت « 14 » با نظام جملى وجود بشخصيته « 15 » ، و قياس با ذرّات تفاصيل نظام - بقضّها و قضيضها ، و صغيرها « 16 » و كبيرها « 17 » باسرها - كه متأخّر مىباشد از مضافين در رتبه تأخّرا بالذات ؛ و به حسب عدد درجه ، فرد اوّل و « 18 » داير « 19 » تامّ الاستداره است ؛ و به اعتبار جمع درجات - كه مساوق ضرب درجهء اوست در درجهء « جيم » - مرتبهء مركّبهء خمسة عشر « 20 » به منصّهء ظهور مىرساند كه عدد ركعات