چون مراتب و ادوار اعداد - كه ارواح‌اند « 1 » - بيشتر از سه دور « 2 » در بيست و هفت مدار و مرتبهء درجهء واحده يا متكرّرهء هزارى - كه مجموع بيست و هشت مرتبه بوده باشد « 3 » - نبود ، مراتب و ادوار اجساد - كه حروف‌اند - نيز به حسب آن بيشتر از سه نيامد : [ 1 . ] دور آحاد از « ا » تا « ط » [ 2 . ] و دور عشرات از « ى » تا « ص » [ 3 . ] و دور مئات « 4 » از « ق » تا « ظ » [ 4 . ] و از براى مرتبهء الوف « غ » كه مجموع بيست و هشت حرف باشد . و همچنانكه « 5 » واحد در مرتبه بر همه مقدّم ، و اصل و عادّ و محصّل و مقوّم جميع مراتب اعداد است ، و تنوّعات عدد مطلقا مراتب تكرّرات و تجلّيات واحد است ؛ همزه نيز - كه الف متحرّك است - در حروف « 6 » نطقى كلامى بر همه به حسب مخرج متقدّم . و الف در بيّنات و « 7 » بطون جميع حروف - باسرها - داخل و بر ظاهر و باطن همه حاكم و قهرمان است « 8 » ؛ و مخرجش بعد از مخرج « همزه » و قبل از مخرج « هاء » « 9 » است ؛ و صورت تلفّظىاش مدّى است كه از افق نفس متموّج انسانى طالع مىشود ، و ابتدا از اوّل مخارج حلقى كرده « 10 » ، ارتفاع مىگيرد ؛ و در مرتبهء « 11 » درجهء همزه و در مرتبهء دقيقه به طرف لسان « 12 » آمده « لام » « 13 » ، و به افق شفوى منتهى گشته « فاء » رسم مىكند ؛ و در مرتبهء ثانيه « 14 » باز به اقصى الصدر « 15 » رجوع كرده « الف » ، و به افق شفه