جادهء سبيل حقّ و اسلوب « 1 » حكمت يمانى كه « 2 » قوام نضج « 3 » تامّ « 4 » يافته و به نصاب استواى كامل رسيده ، آن است كه مرتبهء واحد را - كه عادّ و مقابل و محصّل و مقوّم كثير است - و حرف الف را - كه صاحب مسند مرتبهء وحدت عددى است - از « 5 » اوّل تعيّنات و تجلّيات امر ابداعى فيّاضى وجوبى ، و اسبق مراتب و مدارج نفس رحمانى فعّالى « 6 » ربوبى كنايت گيرند ؛ / 188 / به اعتبار آنكه اين مرتبهء قدّوسيهء قيّوميه از كنه ذات قيّومى وجوبى « 7 » منبعث مىشود - بنفس ذاته الأحدية الحقّة - و از نور وحدت حقيقى ، ظلّ وحدت « 8 » عددى مىگردد « 9 » بلا واسطة و لا رابطة « 10 » . و « هاء » « 11 » را نيز از براى همين « 12 » مرتبهء عاليهء الهى وضع كنند و لكن به اعتبار آنكه عقل نخستين - كه قلم اعلى و يد يمنى و عنصر اوّل موجودات و اسطقسّ اعظم عالم امر و امّ الكتاب نظام وجود است - بر آن مترتّب « 13 » است و از آن منبعث ؛ چه اين « 14 » مرتبه را بخصوصها دو اعتبار است : [ 1 . ] به حسب آنكه نظر به كنه مرتبهء ذات قيّومى مبدأ كلّ « أوّل ما ينبعث عنه و يلزمه » است . [ 2 . ] و به حسب آنكه نظر به جنبهء « 15 » سافلهء « ما يترتّب « 16 » عليه من المعلولات » به ازاى خصوصيت ذات عقل اوّل است - كه اكرم اجزاى نظام جملى و اشرف اعضاى انسان كبير است - و وحدت عددى شخصى و جزئيت حقيقى عينى « 17 » و تشخّص « 18 »