جذوات و مواقيت ( فارسى ) — صفحة 144

- كه مناط ايجاد آنها « 1 » باشد - مىشود . دوّم « 2 » : لفظى قولى كه به مقدار خصوصيات « 3 » حركات و سكونات عضلات و آلات ، و به حسب اختلاف « 4 » طبقات مخارج « 5 » - از حناجر و لهوات و « 6 » السنه و شفهات - هوا « 7 » تنفّس « 8 » را « 9 » عارض شده ، بر مجالى « 10 » اسماع جلوهء ظهور نموده ، مراتب حقايق و هويّات و ممكنات و ممتنعات را حكايت مىكند ؛ و عقول و نفوس بنى نوع انسان « 11 » را بر جميع ذرّات عوالم آفاق و انفس مطّلع مىسازد ، و از اسرار « 12 » نظام كلّ « 13 » - من الآزال الى الآباد - خبر مىدهد . سيّم « 14 » : رقمى « 15 » كتابى كه به دستيارى اصابع و انامل بر الواح كتب و صفايح « 16 » اوراق ، صورت تصوير و تسطير « 17 » مىپذيرد « 18 » ؛ و بر الباب « 19 » بصاير و احداق « 20 » ابصار كشف رموز حقايق و هتك استار اسرار مىكند « 21 » . روح حرف مرتبهء عددى ، و قلبش صورت نطقى كلامى ، و جسدش صورت رقمى كتابى است . و كمّيت ارقام حروف بيست و هشت صورت اصلى و بيست و دو نقطهء فرعى است كه مجموع پنجاه رقم باشد : بيست و هشت مرتبهء ثانيهء عدد تامّ است . و بيست و « 22 » دو مزاج عدد بيست « 23 » كه عقد « 24 » ثانى عشرات « 25 » ، و مسطّح مرتبهء كمال عدد ، و عدد « 26 » مستدير است .