جذوات و مواقيت ( فارسى ) — صفحة 101

متن واقع از جوف ليس به حسب حدوث ذاتى و از كتم عدم صريح به حسب حدوث دهرى مسبوقا « 1 » بالمادّة مسبوقية بالطبع . و « تكوين » : اخراج هويّات « 2 » حوادث كونيه است از بقعهء عدم زمانى و ايقاع وجود زمانى در حصّه‌اى از زمان ، مسبوق به وجود مادّه و « 3 » به زمان عدم مسبوقية زمانية . و فريقى ، ضروب جعل و ايجاد را سه گرفته‌اند « 4 » و صنع و تكوين را يك نوع اعتبار كرده‌اند متعلّق به حوادث زمانيه به دو اعتبار مختلف : « صنع » به حسب اعتبار حدوث دهرى ، و « تكوين » به حسب اعتبار حدوث زمانى . و ما در صحيفهء ملكوتيه - كه كتاب ايماضات و تشريفات است « 5 » - و در كتاب تقويم الإيمان و در رواشح سماويّه / 132 / طريق تثليث را « 6 » اختيار كرده « 7 » ، مذهب « 8 » ساخته‌ايم ؛ و احداث را مستوعب انواع ثلاثه داشته ، گفته‌ايم : مطلق جعل و « 9 » افاضه يا احداث دهرى است - و آن منقسم است به ابداع و اختراع - يا احداث زمانى « 10 » - و آن تكوين است - و صنع « 11 » را تارة مقابل تكوين و شامل ابداع و اختراع گرفته و تارة تخصيص به تكوين كرده‌ايم ، و لكن باعتبار الإحداث فى الدهر لا باعتبار « 12 » الإيقاع فى الزمان . و به اتّفاق « ابداع » افضل انواع است و افضل ابداعات ابداع « 13 » عقل اوّل « 14 » . و در طريق تثليث ، مسلكى « 15 » ديگر هست كه انواع ثلاثه را ابداع و تكوين و احداث گيرند : « احداث » افاضهء وجود زمانى مسبوق به زمان ؛ و « تكوين » افاضهء وجود مادّى مسبوق به مادّه بالذات لا بالزمان ؛ و هر يك مقابل ابداع از وجهى ؛ و ابداع بر هر دو مقدّم « 16 » . چه حصول مادّه به تكوين ، و حصول زمان به احداث ، صورت امكان ندارد ؛