جذوات و مواقيت ( فارسى ) — صفحة 61

و فريقى « 1 » گفته‌اند : نكاح « 2 » سارى ، عبارت است از تثليث حيثيات عقل اوّل و ثلاثه كه مقوّم عدد اربعه است ؛ و چون به نصاب بيان رسيد كه محبّت علّت و عبوديت جاعل غريزى « 3 » طبيعت معلوليت و طباعى جبلّت « 4 » مجعوليت است ، و جوهر ذات صادر نخستين - كه اوست عنصر اوّل نظام كلّ ، مجمل « 5 » جميع مجعولات ، و امّ النسخ كتاب موجودات - است و حقيقت محبّت نيست « 6 » الّا مزدوج « 7 » تركيب « 8 » ابتهاج و انقهار ؛ پس نسبت اعتشاق و اختضاع « 9 » او ، لا محاله منبع سريان عشق جاعل الظلمات و النور ، و مصدر عقد ازدواج دو ركن عشق « 10 » در جبلّات ذرّات عوالم وجود باسرها ؛ « 11 » و مثابهء عقل مستفاد انسان متألّه متقدّس ، به حسب شدّت استكمال « 12 » اين مرتبه و تماميت كمال اين « 13 » دو ركن - فى سلسلة العود - مثابهء نوريت ذات او - بحسب ذلك فى « 14 » سلسلة البدو - خواهد بود . و همانا كه عقد نكاح سارى بالحقيقة « 15 » جز اين نبوده باشد . و متألّهين حكما به آنچه گفته‌اند كه « 16 » : « نسبة « 17 » الجوهر الأوّل « 18 » إلى الأوّل القيّوم أمّ جميع النسب » جز « 19 » اين اصل و غير اين ضابطه نخواسته باشند « 20 » ؛ و إن فتّشت « 21 » عن قراح « 22 » السرّ و صراح الأمر ، فالإنسان « 23 » الكبير « 24 » - و هو جملة نظام الوجود - عبد عاشق خاضع مطيع للّه - عزّ و جلّ - عامل بأمره تابع لإرادته . « 25 »