جذوات و مواقيت ( فارسى ) — صفحة 52

ظلّ وحدت حقّهء واحد حقيقى ، و بساطتى جوهرى ظلّ « 1 » احديت مطلقهء ذاتيهء « 2 » وجوبى . و هويّت او را فى حدّ « 3 » وحدته العددية و بساطته العينية ، شش حيثيت نفس الامرى در ملاحظهء عقلى و لحاظ تحليلى « 4 » ، لازم ذات است : [ 1 . ] ماهيت [ 2 . ] و وجود [ 3 . ] و جواز ذاتى [ 4 . ] و وجوب بالغير [ 5 . ] و تعقّل ذات خود عقلا حضوريا [ 6 . ] و تعقّل ذات حقّ « 5 » مبدع - جلّ ذكره - به قدر امكان . و اسم « عقل اوّل » اين حيثيات را متناول است « 6 » تضمّنا و التزاما « 7 » ، اگر چه معلول اوّل بالحقيقة يكى از اينها است . چون حيثيت ماهيت و حيثيت امكان ذاتى - هر دو - حال « 8 » جوهر آن « 9 » معلول‌اند فى ذاته - بما هو بالقوّة بحسب ذاته - آن هر دو را در قوّت يك حيثيت اعتبار كرده‌اند و به منزلهء مادّه گرفته‌اند . و چون حيثيت انّيت « 10 » و حيثيت تعقّل « 11 » ذات « 12 » - هر دو - حال « 13 » آن جوهرند فى ذاته ، و لكن بما هو بالفعل من تلقاء إفاضة « 14 » الجاعل ، آن هر دو را نيز يك « 15 » حيثيت گرفته‌اند . و حيثيت وجوب « 16 » و حيثيت تعقّل مبدأ ، حال اويند مستفاد از مبدأ و قياس به