انواريه ( ترجمه و شرح حكمة الاشراق سهروردى ) ( فارسى ) — صفحة 126

يعنى چون نور فياض لذاته است بر ما تحت و در جوهر او محبّت است به ما فوق ، پس لازم مىآيد كه از نور اسفهبد انسانى به اعتبار قهر او ما تحت را قوت غضبى و به اعتبار محبّت او ما فوق را قوت شهوى بر بدن فايض شود . و مراد به ما فوق ربّ نوع است كه آن را روح القدس گويند . و غرض از وجود قوت شهوى اين است كه جذب بكند چيزى را كه ملايم باشد . غرض از وجود قوت غضبى دفع نمودن امر ناملايم است . قوله : و كما أنّ النّور الاسفهبد يشاهد صورا برزخية ، [ فيعقلها ] و يجعلها صورا عامّة [ نوريّة ] [ [ كذلك ] ] « 1 » تليق بجوهره ، كمن شاهد زيدا و عمرا و أخذ منهما للانسانيّة صورة عامة تحمل « 2 » عليهما و على غيرهما ، يلزم فى صيصيته قوّة غاذية . . . و لو لا هذه ، لتحلّل بدن - الانسان . « 3 » قوت غازيه مناسب قوت عقليه است كه مختلفات را جمع مىكند و يك معنى از آن اخذ مىكند ، چنانچه افراد انسان را مىبيند و حمل مىكند صورت انسانى را كه يك امر شامل جميع افراد است . و فايدهء قوت غاذيه اين است كه اگر اين قوت نمىبود بدن به تحليل مىرفت ؛ زيرا كه موجب بقاى بدن غذاست كه از اشياى مختلفه حاصل مىشود . قوله : و كما أنّ فى سنخ النّور التّامّ أن يكون مبدأ لنور آخر ، [ [ فيّاض لذاته ] ] « 4 » فيحصل منه فى صيصيّته قوة توجب صيصية أخرى ذات نور ، و هى المولّدة الّتى بها بقاء نوع ما لم يتصوّر « 5 » بقاء شخصه ، فتقطع قدرا من المادّة ليكون مبدأ لشخص آخر . « 6 » يعنى قوت مولده مناسب قوت عقليه است كه در نور جوهرى مجرد موجب حصول نور ديگر است ، چنانچه مذكور شد كه بعضى انوار علت بعضى است و اين قوت جدا مىكند مقدار معين از ماده را [ كه ] اخلاط و آخر هضوم « 7 » است و آن موجب وجود شخص ديگر مىشود . و حكمت در وجود اين قوت بقاى نوع است . قوله : و كما أنّ من سنخ « 8 » النّور أن يزداد بالانوار السّانحة و يستكمل بالهيئات النّوريّة و يخرج من القوّة الى الفعل ، « 9 » فيحصل منه للصيصيّة قوّة توجب الزّيادة فى الاقطار على . . .