زاهد شرابِ كوثر و حافظ ، پياله خواست * تا در ميانه ، خواستهء كردگار چيست ؟
[ حافظ ، غزل 66 / 8 ص 148 ]
بيا اى شيخ و در خمخانهء ما * شرابى خور كه در كوثر نباشد
[ حافظ ، غزل 158 - / 5 ص 332 ]
بهشتِ عَدْن گر خواهى ، بيا با ما به ميخانه * كه از پاىِ خُمَت روزى به حوضِ كوثر اندازيم
[ حافظ ، غزل 367 / 7 ص 750 ]
فردا شرابِ كوثر و حور از براىِ ما است * و امروز نيز ساقىِ مَهروى و جامِ مى
[ حافظ ، غزل 421 / 6 ص 858 ]
سورهء يكصد و هشتمين قرآن كريم « مكّى » و به نام « كوثر » است كه سه آيت است ، پس از ماعون و پيش از كافرين . و مفاد بيت اين است كه : درخت طوبى ، پيش اعتدال قامت تو ، خاك پست است و دست تو ، زهاب و سرچشمهء آب كوثر است .
گو
؛ به ضمّ اوّل ، به معنى گوى باشد كه آن را با چوگان بازند . [ برهان قاطع ] گوى كه به چوگان بازى به آن كنند [ غياث اللغات ]
چو چوگان فلك ، ما چو گو در ميان * برنجيم از دستِ سود و زيان
[ فردوسى ، شاهنامه ج 2 ص 1445 بروخيم ]
خواهم اندر پايش افتادن چو گو * گر ، به چوگانم زند ، هيچش مگو
[ سعدى ]
در حلقهء صولجانِ زلفش * بيچاره دل اوفتاده چون گوست
[ ترجيعات سعدى ]
فلك
؛ كرهيى كه حركتش ذاتى و دورانى است ، منطقهء هر كره را نيز فلك مىنامند ، به عقيدهء حكما فلك جسمى است بسيط كه از عناصر تركيب نشده و قابل خرق و التيام نيست ، فلك را جرم ابداعى نيز مىگويند [ كشّاف اصطلاحات الفنون ] در