برخى از اوصاف پرهيزگاران از نگاه على ( ع )
( حديث 195 )
. . . فالمتّقون فيها هم اهل الفضائل
ترجمه : . . . تنها پارسايان را بر ديگران برترى و فضيلت بخشيد كه داراى اين صفاتند :
روان پارسايان ز آن ميانه * شدى تير محبت را نشانه
گروهى دل ز نقش ما سوى پاك * بباغ عشق چون گل سينه صد چاك
خداى آن نيكوان را سرورى داد * به انواع فضائل برترى داد
منطقهم الصّواب
ترجمه : سخن بصواب گويند
يكى دان ز آن فضيلتهاى بسيار * كه آنان راست دايم صدق گفتار
نخستين وصف خوبان راستگوئيست * نكو بشنو كه اين وصف نكوئيست
كسى را كاين نكوئى در زبانست * ز هر نيكوئى اندر وى نشانست
هر آن كس را كه باشد صدق گفتار * در او يا بى صفات نيك بسيار
دلى كز عشق روشن آفتابست * فروغش بر زبان صدق و صوابست
هر آن نقشى درون دل نهانست * بر آن آئينهء روشنزبانست
چو مرغ حق سرايد داستانى * سرآيد نغمههاى آسمانى
ز گل راند سخن مرغ شباهنگ * بدانش لب گشايد مرد فرهنگ
بخاطر هر كه را مهر بتان است * ز حسن دلبرانش داستان است
همان پاكيزهگان كز صفحه دل * به غير از نقش حق كردند باطل
سخن از حسن آن رخسار گويند * از آن صدق است هر گفتار گويند