الحديت ( روايات تربيتى از مكتب اهل بيت ع ) — صفحة 61

چه عجيب و حيرت‌آور است كار بشر ، اگر در موردى اميدوار شود طمع خوارش خواهد كرد ، اگر طمع او را بجنبش آورد حرص هلاكش مىكند ، اگر دچار نااميدى شود غصه و غم او را ميكشد ، اگر بخوشبختى و سعادت رسد نگاهدارى آن را فراموش مىكند ، اگر دچار خوف و هراس شود از ترس حيرت‌زده ميگردد ، اگر در گشايش امنيت قرار گيرد غافل مىشود ، اگر نعمت بر او تجديد شود دچار گردن‌كشى و بلند پروازى ميگردد ، اگر دچار مصيبتى شد تأثر و حزن او را رسوا مىكند ، اگر ثروتى بدست آورد دچار طغيان مالى ميگردد ، اگر فقر گريبان‌گيرش شد غرق اندوه مىشود ، اگر گرفتار تعب گرسنگى شد از ناتوانى زمين‌گير ميگردد ، و اگر در خوردن زياده‌روى كند از فشار شكم ناراحت مىشود ، پس كندرويها در زندگى بشر مضر است و تندرويها نيز مايهء ويرانى و فساد ، هر خيرى را شرّى و هر نوشى را نيشى است . و عنه عليه السّلام : ولوع النّفس باللّذات يغوى و يردى . « 1 » و نيز فرموده است : حرص شديد به لذائذ و مشتهيات نفسانى ، آدمى را گمراه مىكند و از راه سعادت و رستگارى منحرف ميسازد و سرانجام باعث هلاكت و نابودى او مىشود .