في حديث انّ أمير المؤمنين عليه السّلام دخل سوق البصرة فنظر الى النّاس يبيعون و يشترون فبكى بكاء شديدا ثمّ قال : يا عبيد الدّنيا و عمّال اهلها اذا كنتم بالنّهار تحلفون و باللّيل في فراشكم تنامون و في خلال ذلك عن الآخرة تغفلون فمتى تجهّزون الزّاد و تفكّرون في المعاد . « 1 » على عليه السّلام به بازار بصره آمد و مردم را ديد آنچنان سرگرم خريد و فروشند كه گوئى خود را از ياد برده و از هدف انسانى به كلى غافل شده‌اند . با مشاهدهء اين منظره طورى متأثر گرديد كه بشدّت گريست . سپس فرمود : اى بندگان دنيا و اى كارگذاران اهل دنيا . شما كه روزها سرگرم معامله و سوگند خوردنيد و شبها با بيخبرى در بستر خواب آرميده‌ايد و بين روز و شب ، از آخرت و حساب و كتاب آن غافليد پس چه وقت ، خود را براى سفرى كه در پيش داريد مجهّز مىكنيد و براى آن توشه برمىداريد و در چه زمان به روز قيامت مىانديشيد و به فكر معاد مىافتيد .