125 . قيامت [ القيامة ]
حسابرسى بر اساس عدل
وَ نَضَعُ الْمَوازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيامَةِ فَلا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً
« 1 » ترازوهاى عدل را در روز قيامت مستقر مىسازيم و در محاسبهء آن روز هيچ كس مورد كمترين ستم واقع نمىشود . عن علىّ عليه السّلام قال : و اللَّه لان ابيت على حسك السّعدان مسهّدا و اجرّ في الاغلال مصفّدا احبّ الىّ من ان ألقى اللَّه و رسوله يوم القيامة ظالما لبعض العباد و غاصبا لشيء من الحطام . « 2 » على عليه السّلام فرموده است : به خدا اگر شب را تا صبح روى خارهاى تيز و برندهء سعدان ، بيدار بمانم و در حالى كه دست و پاى مرا با غل و زنجير بستهاند به اين سو و آن سويم بكشند ، نزد من بهتر است از اينكه در قيامت ، خدا و رسولش را ملاقات نمايم با وضعى كه به پارهاى از بندگان خدا ستم نموده و چيزى از اموال اين و آن را غصب كرده باشم .
هامش
( 1 ) سورهء 21 ، آيهء 47
( 2 ) نهج البلاغه ، خطبهء 224