الحديت ( روايات تربيتى از مكتب اهل بيت ع ) — صفحة 337

فقال رسول اللَّه : يا قيس انّ مع العزّ ذلّا و انّ مع الحيوة موتا و انّ مع الدّنيا آخرة و انّ لكلّ شىء حسيبا و على كلّ شىء رقيبا و انّ لكلّ حسنة ثوابا و لكلّ سيّئة عقابا و لكلّ اجل كتابا و انّه لا بدّ لك يا قيس من قرين يدفن معك و هو حىّ و تدفن معه و انت ميّت فان كان كريما اكرمك و ان كان لئيما أساءك ثمّ لا يحشر الّا معك و لا تبعث الّا معه و لا تسئل الّا عنه فلا تجعله الّا صالحا فانّه ان صلح آنست به و ان فسد لا تستوحش الّا منه و هو فعلك « 1 » . پيامبر گرامى فرمود : اى قيس ، با عزّت ، ذلّت است و با حيات ، مرگ است و با دنيا آخرت بىگمان براى هر چيزى در نظام آفرينش حسابرسى است و بر هر چيزى ناظر و مراقبى . هر كار خوبى را پاداشى است ، هر عمل زشتى را عقابى و براى مدت هر چيزى نوشته و كتابى است . اى قيس ، ناگزير براى تو همنشين و مصاحبى خواهد بود كه با تو به خاك سپرده مىشود ، موقع دفنت او زنده است و تو مرده . اگر همنشينت بزرگوار و كريم باشد تو را اكرام مىكند و اگر پست و فرومايه باشد آزارت مىدهد . او با كسى جز تو در قيامت محشور نمىشود و تو نيز در محشر جز با او برانگيخته نمىشوى و از تو سؤال و پرسشى نمىنمايند مگر از او ، پس مصاحبى اين چنين را جز صالح و شايسته انتخاب مكن زيرا اگر صالح باشد با او مأنوس مىشوى و اگر فاسد باشد جز از او هراس و وحشت نخواهى داشت و آن همنشين ، عمل تو است .